گناهانش خارج مى‌شود، و چون وقوف به عرفات كند از گناهانش بيرون مى‌رود، و چون در مشعر الحرام وقوف كند از گناهانش خارج مى‌گردد، و چون رمى جمرات كند از گناهانش به در مى‌شود. آن گاه رسول خدا ٦ همه مواقف را يك يك نام برد و فرمود از گناهانش خارج مى‌شود. سپس فرمود: تو كجا مى‌توانى به مرتبه حج‌گزار برسى؟ ٦. عمر بن يزيد مى‌گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: هنگامى كه حج‌گزار وارد مكّه شود، خداوند دو فرشته را مى‌گمارد كه در حال طواف و نماز و سعى نگهبان او باشند، و چون در عرفات وقوف كند، آن دو فرشته بر شانه راست او مى‌زنند و مى‌گويند: در مورد گذشته كارهايت به سامان رسيده است، بنگر كه در آينده چگونه مى‌توانى باشى.

٧. ابو حمزه ثمالى مى‌گويد: مردى به على بن الحسين ٧ گفت: شما جهاد را كه كارى دشوار است رها كرده و حج را كه كارى آسان است اختيار نموده‌اى؟ راوى مى‌گويد: امام ٧ كه تكيه داده بود برخاست و نشست و فرمود: واى بر تو! آيا سخن رسول خدا ٦ در حجّة الوداع به تو نرسيده است؟ پيامبر ٦ هنگامى كه در عرفات بود و خورشيد رو به غروب مى‌رفت، به بلال فرمود به مردم بگويد كه ساكت شوند. هنگامى كه همه ساكت شدند، رسول خدا ٦ فرمود: پروردگار شما امروز شما را مورد عنايت خويش قرار داده و نيكوكارانتان را آمرزيده، و شفاعت نيكوكاران شما را در حق گناهكارانتان پذيرفته است، اينك با آمرزش گناهان خود از عرفات كوچ كنيد. او براى كسانى كه جرمى بر عهده دارند خشنودى خود را ضمانت كرده است.

٨. معاوية بن عمّار مى‌گويد: امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه رسول خدا ٦ از عرفات كوچ كرد، در بيابان مكّه باديه‌نشينى آن حضرت را ديد و گفت: اى پيامبر خدا، من مردى ثروتمندم و براى حج از خانه خود خارج شده‌ام، ولى مانعى براى من پيش آمده است. شما فرمان دهيد من كار نيكى با اين مال انجام دهم كه به ثواب حج‌گزاران نايل شوم. پيامبر خدا ٦ به كوه ابو قبيس روى كرد و فرمود: اگر به اندازه اين كوه طلاى سرخ داشته باشى و همه را در راه خدا انفاق كنى، به ثوابى كه حاجيان رسيده‌اند نخواهى رسيد.