ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ١٢١ - پاداش روزه ماه شعبان

وصل كردن آن دو نهى مى‌نمود و مى‌فرمود: اين دو ماه، ماه خداست و كفّاره گناهان قبل و بعد آن است.

٩. حفص بن بخترى از امام صادق ٧ نقل كرده است كه فرمود: زنان پيامبر ٦ هر گاه قضاى روزه بر آنان واجب مى‌شد آن را تا ماه شعبان به تأخير مى‌انداختند، زيرا خوش نمى‌داشتند كه مانع خواسته‌هاى رسول خدا ٦ شوند، و چون ماه شعبان فرا مى‌رسيد روزه مى‌گرفتند و پيامبر ٦ نيز با آنان روزه مى‌گرفت: و رسول خدا ٦ مى‌فرمود: شعبان ماه من است.

١٠. سماعة بن مهران مى‌گويد: به امام صادق ٧ گفتم: آيا كسى از پدران شما ماه شعبان را روزه گرفته است؟ فرمود: بهترين پدران من رسول خداست و او ماه شعبان را روزه مى‌گرفت.

١١. يونس بن يعقوب مى‌گويد: از امام صادق ٧ سؤال كردم آيا از پدران شما كسى ماه شعبان را روزه مى‌گرفته است؟ فرمود: بهترين پدران من پيامبر خداست كه بيشتر روزه‌هاى خود را در ماه شعبان مى‌گرفت.

١٢. زيد بن اسلم مى‌گويد: از پيامبر خدا ٦ در باره روزه ماه رجب سؤال كردند، فرمود: چرا از روزه ماه شعبان غافليد؟

١٣. اسامة بن زيد مى‌گويد: رسول خدا ٦ پى در پى روزه مى‌گرفت تا آنكه مردم مى‌گفتند: ديگر افطار نخواهد كرد، و روزه را ترك مى‌كرد تا آنكه مردم مى‌گفتند: ديگر روزه نخواهد گرفت. راوى مى‌گويد: به اسامه گفتم: آيا پيامبر را ديده‌اى كه در ماهى بيش از ماههاى ديگر روزه بگيرد؟ گفت: آرى.

گفتم: كدام ماه؟ گفت: ماه شعبان ماهى است كه مردم از آن غافلند، و اين ماه ميان رجب و رمضان قرار دارد، و ماهى است كه اعمال انسان در آن به سوى پروردگار جهانيان بالا مى‌رود، از اين رو دوست دارم در حالى كه روزه‌دار هستم عملم بالا رود.