كه ماه رمضان فرا مى‌رسيد و سه روز از ماه شعبان باقى مانده بود، پيامبر خدا ٦ به بلال مى‌فرمود كه مردم را خبر كند. مردم گرد مى‌آمدند و پيامبر ٦ به منبر مى‌رفت و حمد و ثناى الهى به جاى مى‌آورد و سپس مى‌فرمود: اى مردم، اين ماه كه سرور همه ماههاست فرا رسيده است. شبى در آن است كه از هزار ماه بهتر است. در اين ماه درهاى دوزخ بسته مى‌شود، و درهاى بهشت گشوده مى‌گردد. هر كس اين ماه را درك كند و آمرزيده نشود، خدا او را از رحمت خود دور ساخته است، و هر كس پدر و مادرش را دريابد و مورد آمرزش قرار نگيرد، خدا او را از خود طرد كرده است، و هر كس نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد و آمرزيده نشود، خداوند بزرگ او را از رحمت خود دور ساخته است. توضيح: اين حديث قبلا نيز گذشت.

٩. على بن ابى حمزه در پايان حديثى طولانى از امام صادق ٧ نقل كرده است كه فرمود: در ماه رمضان درهاى آسمان گشوده مى‌شود، و شياطين را در غل و زنجير مى‌كنند، و اعمال مؤمنان پذيرفته مى‌گردد. ماه رمضان ماه خوبى است كه در زمان رسول خدا ٦ آن را «مرزوق» مى‌گفتند.

١٠. عمر بن يزيد مى‌گويد: امام صادق ٧ فرمود: خداوند در شبى از شبهاى ماه رمضان آزادشدگانى از آتش دوزخ دارد، مگر كسى كه با مسكرى افطار كند يا دشمنى كينه‌توز يا صاحب شاهين باشد. راوى مى‌گويد: پرسيدم: صاحب شاهين چيست؟

فرمود: شطرنج باز.

١١. حمران مى‌گويد: از امام باقر ٧ در باره سخن خداوند «ما آن را در شبى مبارك فرو فرستاديم» سؤال كردم، فرمود: آرى، آن شب قدر است، و آن در هر سال در دهه آخر ماه رمضان است، و قرآن جز در شب قدر نازل نشده است. خداوند فرموده است:

«در آن شب هر امر استوارى تقسيم مى‌شود.» فرمود: در شب قدر هر چيزى كه تا سال ديگر تحقق مى‌يابد، از خير يا شرّ يا اطاعت يا معصيت يا ولادت يا مرگ و يا رزق و روزى، همه مقدّر مى‌شود. پس هر چه در اين شب مقدّر شود و حكم بر آن رود حتمى خواهد بود، و البته خواست خدا نيز در آن دخالت خواهد داشت. راوى مى‌گويد: از آن حضرت پرسيدم: مقصود از آيه‌ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ چيست؟