آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٩٩ - ٨٦ - باب وجوب خوددارى از آزار همسايه

سپس اين آيه را تلاوت فرمود «به تحقيق در اين نشانه‌هاست براى صاحبان فراست»[١] ١٣-[٢] امام صادق (ع) از امير المؤمنين (ع) نقل فرموده است: سه چيز از كارهاى نيك است: سخاوتمندى، نيكويى در گفتار، و صبر بر اذيّت و آزار.

٨٦- باب وجوب خوددارى از آزار همسايه‌

١-[٣] امام صادق (ع) (در حديثى) فرموده است: مردى از انصار به نزد رسول خدا ٦ آمد و عرض كرد: از شخصى خانه‌اى خريده‌ام و نزديكترين همسايه‌ام كسى است كه اميدى به خير او ندارم و از شرّش در امان نيستم، رسول خدا ٦ به على و سلمان و ابا ذر و يك نفر ديگر كه گمان مى‌كنم مقداد بود دستور داد در مسجد با صداى بلند اعلان كنند: ايمان ندارد كسى كه همسايه‌اش از ظلم او در امان نباشد، آنها به مسجد رفته سه مرتبه با صداى بلند گفتند، سپس پيامبر ٦ با دستش به چهل منزل از روبرو و پشت سر و سمت راست و سمت چپ اشاره كرد.

٢-[٤] امام صادق (ع) از پدرش امام باقر (ع) نقل فرموده است كه در كتاب علىّ (ع) خواندم كه رسول خدا ٦ بين مهاجرين و انصار و كسانى از مردم يثرب [مدينه‌] كه ملحق به انصار هستند نوشت: همسايه به منزله خود انسان است كه نبايد زيان و گناهى به او برسد، و احترام همسايه نسبت به همسايه مانند احترام نسبت به مادر است.

[١] إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ‌، حجر/ ٧٥.

[٢] محاسن برقى، ص ٦.

[٣] -( باب ٨٦:) اصول كافى، ص ٦٢٣( باب حق الجوار)

[٤] - اصول كافى، ص ٦٢٣( باب حق الجوار)