آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٧١ - ٥٤ - باب جواز مكاتبه مسلمان با اهل ذمه

بلند شود و در حال جدا شدن از برادرانش به آنها سلام كند اگر آنها در امر خيرى مشغول بحث و گفتگو باشند او در آن امر خير شريك است و اگر در امر باطلى مشغول بحث باشند به او گناهى نمى‌رسد.

٢-[١] در مكارم الاخلاق از رسول خدا ٦ نقل شده است كه هر گاه يكى از شما بخواهد از مجلس خارج شود، سلام كند زيرا سلام اوّل مجلس اولويّتى نسبت به سلام آخر مجلس ندارد.

٥٣- باب جواز سلام و دعا كردن بر ذمّى در صورت نياز داشتن به او

١-[٢] عبد الرّحمان بن حجّاج گويد: به ابو الحسن امام موسى كاظم (ع) عرض كردم: نظر شما در باره مراجعه به پزشكى مسيحى كه به او احتياج دارم چيست، آيا مى‌توانم بر او سلام كنم و برايش دعا نمايم؟ فرمود: آرى ولى دعاى تو به او سود نمى‌رساند.

٢-[٣] امام رضا (ع) فرمود: به امام صادق (ع) گفته شد چگونه به يهودى و مسيحى دعا كنم؟ امام فرمود: بگو خدا در امور دنيايت بركت دهد.

٥٤- باب جواز مكاتبه مسلمان با اهل ذمّه‌

١-[٤] عبد اللَّه بن سنان گويد: از امام صادق (ع) سؤال شد: مردى به يكى از

[١] - مكارم الاخلاق، ص ١٥.

[٢] -( باب ٥٣:) اصول كافى، ص ٦١٥.

[٣] - اصول كافى، ص ٦١٥.

[٤] -( باب ٥٤:) اصول كافى، ص ٦١٦( مكاتبة اهل الذّمة).