آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٥٦ - ٣٤ - باب استحباب بلند گفتن سلام و سخن نيكو گفتن

٧-[١] امام جعفر صادق (ع) از پدرانش نقل كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود: در بهشت خانه‌هايى است كه بيرون آنها از داخل، و داخل آنها از خارج ديده مى‌شود، كسانى از امّت من در آن سكونت مى‌كنند كه سخن نيكو گويند، و مردم را اطعام كنند، و بلند سلام كنند و روزه را ادامه دهند، نماز شب بخوانند در حالى كه مردم در خوابند. حضرت علىّ (ع) سؤال كرد: اى رسول خدا چه كسى از امّت شما توانايى انجام اين اعمال را دارد؟

پيامبر ٦ فرمود: يا على ميدانى نيكويى سخن چيست؟ كسى كه صبح و شام ده مرتبه بگويد:

«سبحان الله، و الحمد للَّه، و لا اله الّا اللَّه، و اللَّه اكبر»

، و اطعام كردن عبارت است از انفاق كردن مرد به خانواده‌اش، امّا منظور از ادامه روزه آن است كه شخص ماه رمضان و از هر ماه ديگر سه روز روزه بگيرد، روزه عمر براى او نوشته مى‌شود. امّا منظور از نماز شب در حالى كه مردم خوابند، هر كس نماز مغرب و عشا و نماز صبح را در مسجد با جماعت بخواند مانند آن است كه تمام شب را به عبادت مشغول باشد و مقصود از افشاى سلام آن است كه از سلام كردن بر هيچ مسلمانى بخل نورزد.

٨-[٢] امام محمّد باقر (ع) فرمود: سه چيز باعث قرب و منزلت است: آشكارا سلام كردن، طعام دادن، و نماز شب خواندن در حالى كه مردم در خوابند.

٩-[٣] امام جعفر صادق (ع) فرمود: از نشانه‌هاى تواضع سلام كردن به هر كسى است كه او را ملاقات كنى.

١٠-[٤] پيامبر خدا ٦ فرمود: ناتوانترين مردم كسى است كه از دعا كردن عاجز باشد، و بخيلترين مردم آن است كه از سلام كردن بخل ورزد.

[١] - معانى الاخبار، ص ٧٣؛ مجالس صدوق، ص ١٩٨( م ٥٣).

[٢] - معانى الاخبار، ص ٩٠.

[٣] - خصال صدوق، ج ١، ص ٩.

[٤] - مجالس پسر شيخ طوسى، ص ٥٤.