آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٣٤ - ١٥ - باب كراهت دوستى با بد كار و نادان و دروغگو

مى‌رساند، پس مرگ او بهتر از زندگى، و سكوت او بهتر از سخن گفتنش، و دورى او بهتر از نزديك بودن اوست.

امّا دروغگو، زندگى تو با او گوارا نيست، زيرا خبرى را از تو براى ديگران و از ديگران براى تو نقل مى‌كند، و هر گاه خبرى به پايان رسيد خبر ديگرى پيش مى‌كشد كه وانمود كند راست مى‌گويد در صورتى كه راست نمى‌گويد، و با ايجاد عداوت بين مردم تفرقه مى‌اندازد و بذر كينه در دلها مى‌كارد، پس از خدا بترسيد و در باره خود بينديشيد.

٢-[١] كلينى (در كافى) از امام صادق (ع) نقل كرده است كه:

امير المؤمنين (ع) فرمود: شايسته نيست كه مسلمان با بد كار دوست شود زيرا او كارش را نيكو جلوه مى‌دهد و دوست دارد ديگران مانند او باشند، دوستش را در امر دنيا و آخرت كمك نمى‌كند و رفت و آمد با او باعث بى‌آبرويى و خوارى است.

٣-[٢] امام صادق (ع) فرموده: براى مسلمان شايسته نيست كه با بد كار، و نادان و دروغگو دوست شود.

٤-[٣] زرارة گويد: امام صادق (ع) فرمود: از دوستى با نادان بپرهيز، زيرا هر چه از جانب او شاد باشى او به بدى رساندن به تو نزديكتر است. (هر چه به دوستى او خوشحالتر باشى، خطر زيان رساندن او به واسطه حماقتش به تو نزديكتر مى‌باشد).

٥-[٤] امام صادق (ع) فرمود: حضرت علىّ (ع) بالاى منبر مى‌فرمود: براى مسلمان شايسته است كه از دوستى با دروغگو دورى جويد، زيرا خبرى از تو براى‌

[١] - اصول كافى، ص ٦٠.

[٢] - اصول كافى، ص ٤٨٠( مجالسة اهل المعاصى).

[٣] - اصول كافى، ص ٦١١( من تكره مجالسته و مرافقته).

[٤] - محاسن برقى، ص ١١٧.