آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٢٣ - ٤ - باب استحباب الف - فاصله هر دو نفر(در مجالس) بويژه به اندازه يك ذراع در تابستان ب - كمك به نيازمندان و ضعيفان
بلند شد و عرض كرد: در باره [اقسام] دوستان ما را خبر ده؟
حضرت فرمود: دوستان دو دستهاند: دوستان مورد اعتماد و دوستان خندهرو. دوستان مورد اعتماد به منزله كف دست و بازو و افراد خانواده، و دارايى انسان هستند، وقتى كه برادرت مورد اعتماد توست از كمك مالى و جانى به او مضايقه نكن، و با دوستان او در دوستى خالص باش، و دشمنان او را دشمن بدار، و راز او را پنهان كن، و او را يارى ده، و خوبيهاى او را آشكار ساز. و بدان كه اينها از كبريت احمر كميابترند.
امّا دوستان خندهرو، تو از معاشرت با آنان لذّت مىبرى و با قطع رابطه از ايشان خود را از اين لذت محروم مكن و بيشتر از آنان انتظار نداشته باش و مانند آنها با خوشرويى و خوشزبانى رفتار كن.
٤- باب استحباب الف- فاصله هر دو نفر (در مجالس) بويژه به اندازه يك ذراع در تابستان. ب- كمك به نيازمندان و ضعيفان.
١-[١] امام صادق (ع) در توضيح آيه شريفه «ما تو را از نيكوكاران مىبينيم»[٢] فرمود: (حضرت يوسف) براى ديگران جا را در مجلس وسعت مىداد و به نيازمند قرض مىداد و به ضعيف كمك مىكرد.
٢-[٣] از امام جعفر صادق (ع) نقل شده است كه رسول خدا فرمود: براى كسانى كه در يك مجلس گرد مىآيند شايسته است كه در تابستان بين هر دو نفر به اندازه يك ذراع (تقريبا نيم متر) فاصله باشد تا مزاحم يك ديگر نباشند.
[١] -( باب ٤) اصول كافى، ص ٦٠٩( حسن المعاشرة).
[٢] -« إِنَّا نَراكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ»، يوسف/ ٧٨.
[٣] - اصول كافى، ص ٦٢١( باب الجلوس).