آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٢١٦ - ١٦٤ - باب تحريم سخن چينى و تفرقه افكنى

به بهشت نمى‌رود، عرض كردم: يا رسول اللَّه، قتّات كيست؟ فرمود: سخن چين.

اى ابا ذر، سخن چين در آخرت از عذاب الهى آسوده نخواهد بود.

اى ابا ذر، هر كه در دنيا، دو رو و دو زبان باشد، در آتش دوزخ داراى دو چهره خواهد بود اى ابا ذر، گفتار در انجمنها امانت است، انتشار دادن راز برادرت خيانت است پس از اين كار دورى كن، و از حضور در مجلسى كه سبب لغزش گردد نيز بپرهيز ٥-[١] على (ع) فرمود: كه پيغمبر ٦ فرموده است: چهار گروهند كه دوزخيان را با وجود گرفتاريهاى خودشان كه از آب داغ دوزخ مى‌نوشند آزار مى‌دهند، و فريادشان به وا ويلا وا هلاكا بلند است. بعضى از دوزخيان از بعضى مى‌پرسند، گناه اين چهار گروه چيست؟ كه ما با وجود اين همه گرفتارى از عذاب آنان نيز رنج مى‌بريم، يكى از آنها در تابوتى از آتش گداخته آويزان است، ديگرى احشاى درونى‌اش بيرون آمده و آنها را با خود مى‌كشد، آن يكى چرك و خون از دهنش جارى است، آن ديگرى گوشت بدنش را مى‌خورد.

از صاحب تابوت آتشين مى‌پرسند كه جرم اين دور از رحمت خدا چيست؟ كه عذاب او ما را با همه بدبختى و عذاب كه داريم نيز آزار مى‌دهد، مى‌گويند اين دور از رحمت الهى موقع مرگ اموالى از مردم را با اين كه توانايى بازپرداخت نداشت بر ذمّه گرفته بود. سپس از آن كه احشاى درونى‌اش كشيده مى‌شد پرسيدند، كه جرم اين ملعون چيست كه وضع دلخراش او بر گرفتارى و شدت آزار ما افزوده است. مى‌گويند اين محروم از رحمت الهى، كسى بود كه ادرار به هر كجاى بدنش مى‌رسيد باكى نداشت (رعايت نجاست و پاكى نمى‌كرد) آنگاه از آن كه چرك و خون از دهنش مى‌آيد مى‌پرسند، كه اين يكى چه كرده و گناهش‌

[١] - عقاب الاعمال، ص ٢٨.