آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٢١١ - ١٥٩ - باب تحريم بد نام كردن مؤمن و سوء نيت داشتن به او

رفيقش به گردن اوست تا زمانى كه از مظلوم عذرخواهى نكرده است.

٢-[١] امام باقر (ع) فرمود: مردى از قبيله بنى تميم خدمت پيغمبر ٦ آمد و عرض كرد: به من نصيحتى بفرما. از جمله نصايح آن حضرت اين بود، كه به مردم ناسزا نگوييد زيرا دشنام باعث دشمنى آنان نسبت به شما مى‌شود.

٣-[٢] امام باقر (ع) فرمود: كه پيغمبر ٦ فرموده است: ناسزا گفتن به مؤمن گناه است، جنگ با او كفر و خوردن گوشتش بوسيله غيبت كردن معصيت مى‌باشد و مال او مانند خونش محترم است.

٤-[٣] امام صادق (ع) فرمود: كه پيغمبر ٦ فرموده است: كسى كه به مؤمن ناسزا بگويد همچون كسى است كه در پرتگاه هلاكت باشد.

٥-[٤] امام باقر (ع) فرمود: هر كه از ريختن آبروى مردم خوددارى كند، خداوند در روز قيامت او را عفو فرمايد، و هر كه خشم خود را از مردم منع كند و جلو خشم خود را بگيرد خداوند عذاب روز رستاخيز را از او باز دارد.

١٥٩- باب تحريم بد نام كردن مؤمن و سوء نيت داشتن به او

١-[٥] امام باقر (ع) فرمود: مرد هرگز به كفر مرد ديگر گواهى نمى‌دهد، (بگويد تو كافرى يا اى كافر) جز اين كه به يكى از آن دو برگردد، اگر بر كفر كافرى گواهى دهد راست گفته است، و اگر كفر را به مؤمنى نسبت دهد به خود وى بازمى‌گردد بنا بر اين از طعنه زدن به مؤمنان بپرهيزيد.

[١] - اصول كافى، ص ٤٧٣؛ محاسن برقى، ص ١٠٢، من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ٣٦٠.

[٢] - اصول كافى، ص ٤٧٣؛ محاسن برقى، ص ١٠٢، من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ٣٦٠.

[٣] - اصول كافى، ص ٤٧٣.

[٤] - الزهد، ص ٦ ح ٩.

[٥] -( باب ١٥٩:) اصول كافى، ص ٤٧٣( باب سب مؤمن)، عقاب الاعمال، ص ٤٠.