آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٢٠٦ - ١٥٥ - باب وجوب جبران كيفر غيبت كردن با حلالطلبى و استغفار

٦-[١] امام صادق (ع) در مورد آيه‌ لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ‌ خداوند دوست نمى‌دارد بلند كردن صدا به بدى را مگر در مورد كسى كه مورد ستم واقع شده باشد. فرمود: هر كه گروهى را به مهمانى دعوت كند ولى از آنها خوب پذيرايى نكند جزء ستمگران است، و آنچه مهمانان از بدى پذيرايى او بازگو كنند، گناهى ندارد.

٧-[٢] در تفسير مجمع البيان در تفسير آية: لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ‌[٣] امام صادق (ع) فرمود: چون بر كسى مهمان وارد شود و او از مهمان خوب پذيرايى نكند. براى مهمان اشكال ندارد پذيرايى بد ميزبان را بازگو كند، (يعنى غيبت محسوب نمى‌شود)

١٥٥- باب وجوب جبران كيفر غيبت كردن با حلال‌طلبى و استغفار

١-[٤] امام صادق (ع) فرمود: از پيغمبر ٦ پرسيدند: كفّاره غيبت چيست؟

فرمود: از خدا طلب آمرزش كنى براى كسى كه از او غيبت كرده‌اى هر وقت او را به ياد آرى.

[١] - تفسير عياشى، ج ١ ص ٢٨٣.

[٢] - مجمع البيان، ج ٣، ص ١٣١.

[٣] - النساء- ١٤٨.

[٤] -( باب ١٥٥:) اصول كافى، ص ٤٧٢( باب غيبت)