آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٨٢ - ١٤٠ - باب تحريم دروغ، بزرگ و كوچك، شوخى و جدى و غيره

١٤٠- باب تحريم دروغ، بزرگ و كوچك، شوخى و جدى و غيره‌

١-[١] امام باقر (ع) فرمود كه پدرم على بن الحسين (ع) به فرزندانش مى‌فرمود: از دروغ گفتن بپرهيزيد، چه بزرگ و چه كوچك، شوخى و يا جدّى باشد، زيرا شخص وقتى كه در چيز كوچك دروغ بگويد به بزرگش نيز جرأت پيدا مى‌كند، مگر نمى‌دانيد كه پيغمبر ٦ فرمود: بنده خدا همواره راست گويد تا خداوند او را راستگو نويسد و پيوسته دروغ بگويد تا پروردگار او را دروغگو نويسد.

٢-[٢] على (ع) فرمود: هيچ بنده‌اى طعم ايمان را نچشد مگر اين كه دروغ را ترك كند چه شوخى باشد و چه جدّى.

٣-[٣] على (ع) فرمود: دروغ چه شوخى باشد چه جدى شايسته نيست و سزاوار نيست كه يكى از شما به بچه‌اش وعده‌اى بدهد كه بعدا بدان وفا نمى‌كند. زيرا دروغ به فساد مى‌كشاند، و فساد به سوى آتش، و مادامى كه يكى از شما دروغ گويد، تا بگويند دروغ گفت و معصيت كرد، و مادامى كه يكى از شما دروغ گويد تا به اندازه سر سوزن جاى راستگويى نماند، «در اين صورت» در نزد خداوند هم كذّاب ناميده مى‌شود.

٤-[٤] ابو ذر گويد: كه پيغمبر ٦ در مقام نصيحت به او فرمودند: اى ابا ذر، هر كه بر زبان و عورتش تسلط داشته باشد، وارد بهشت شود، عرض كردم يا

[١] -( باب ١٤٠): اصول كافى، ص ٤٦٥.

[٢] - اصول كافى، ص ٤٦٦، محاسن برقى، ص ١١٨.

[٣] - مجالس شيخ صدوق، ص ٢٥٢.

[٤] - مجالس شيخ صدوق، ص ٣٤٠.