آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٧٢ - ١٣٣ - باب استحباب بوسيدن مؤمنان يك ديگر را، و محل بوسه

از هيچ چيزى بعد از اسلام همانند بهره رساندن به برادر دينى در راه خدا بهره‌مند نمى‌شود آنگاه امام به فضل بن عبد الملك فرمود: اى فضل فقراى شيعيان ما را تحقير نكنيد، زيرا فقير در روز قيامت همانند ربيعه و مضرّ شفاعت مى‌كند، سپس فرمود: اى فضل اين كه مؤمن را مؤمن گفته‌اند براى اين است كه او به خدا ايمان آورده و امان خدا را دريافت داشته، آنگاه فرمود: آيا نشنيده‌اى كه خداوند در باره دشمنانتان مى‌فرمايد: چون در روز قيامت شفاعت كردن يكى از شماها را براى دوستش ببينند، مى‌گويند: «براى ما شفاعت‌كننده و دوستى نزديك و صميمى نيست»[١].

١٣٣- باب استحباب بوسيدن مؤمنان يك ديگر را، و محل بوسه‌

١-[٢] امام موسى كاظم (ع) فرمود: هر كه به خاطر خويشاوندى خويشاوندش را ببوسد عيبى ندارد و جاى بوسيدن برادر «نسبى يا ايمانى» گونه اوست و جاى بوسيدن امام پيشانى او.

٢-[٣] امام صادق (ع) فرمود: بوسيدن دهان كسى سزاوار نيست مگر دهان زن، و بچه كوچك.

٣-[٤] امام صادق (ع) فرمود: دست و سر كسى نبايد بوسيده شود مگر پيغمبر ٦ يا كسى كه منسوب به پيغمبر ٦ باشد (ائمه (ع)، سادات و علما) ٤-[٥] على بن مزيد گويد: خدمت امام صادق (ع) رسيدم و دستش را گرفتم و بوسيدم، حضرت فرمود: به هوش باش كه اين كار جز نسبت به پيغمبر ٦ يا وصىّ پيغمبر شايسته نيست.

[١] - فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ، وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ‌. الشعراء/ ١٠٠/ ١٠١.

[٢] -( باب ١٣٣): اصول كافى، ص ٤٠٢( باب التّقبيل)

[٣] -( باب ١٣٣): اصول كافى، ص ٤٠٢( باب التّقبيل)

[٤] -( باب ١٣٣): اصول كافى، ص ٤٠٢( باب التّقبيل)

[٥] -( باب ١٣٣): اصول كافى، ص ٤٠٢( باب التّقبيل)