آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٦٣ - ١٢٦ - باب استحباب سلام كردن و مصافحه در وقت ملاقات

٦-[١] امام باقر (ع) فرمود: چون دو مؤمن به هم رسند و مصافحه نمايند، خدا دستش را در ميان دست آنها گذارد، و با آن كه محبتش نسبت به رفيقش زيادتر است مصافحه كند. حديث ٧[٢] مانند حديث ٦ است و در ذيل حديث ٧ (چنين آمده است): چون خداوند به آنان توجّه كند. گناهانشان مانند برگ درخت بريزد.

٨-[٣] امام باقر (ع) فرمود: كه پيغمبر ٦ فرموده است: چون يكى از شما برادر خود را ملاقات كند، بايد به او سلام كند و مصافحه نمايد، زيرا خداى عز و جل بدين عمل فرشتگان را گرامى داشته است، پس شما نيز عمل فرشتگان را انجام دهيد.

٩-[٤] امام باقر (ع) فرمود: كه پيغمبر ٦ فرموده است: چون با يك ديگر ملاقات كرديد با سلام و مصافحه ملاقات كنيد، و چون از يك ديگر جدا شويد با طلب آمرزش جدا شويد.

١٠-[٥] امام صادق (ع) فرمود: پيغمبر ٦ با حذيفه ملاقات و دست مباركش را براى مصافحه دراز كرد حذيفه دستش را عقب كشيد، پيغمبر ٦ فرمود: اى حذيفه من دستم را به سوى تو دراز كردم و تو دست خود را عقب كشيدى؟ حذيفه عرض كرد: يا رسول اللَّه به دست مباركت رغبت دارم ولى من جنب بودم و دوست ندارم دستم با جنابت به دست شما برسد. حضرت فرمود: مگر نميدانى كه چون دو مسلمان با هم ملاقات و مصافحه كنند گناهانشان مانند برگ درخت مى‌ريزد.

١١-[٦] امام صادق (ع) در حديثى فرمود: قدر و منزلت مؤمن اندازه ندارد، چون مؤمن هر گاه برادرش را ملاقات و با او مصافحه كند خداوند به آنان توجّه نمايد و گناهان از چهره‌شان فرو مى‌ريزد، همچنان كه باد شديد برگ را از درخت‌

[١] - اصول كافى، ص ٣٩٩.

[٢] - اصول كافى، ص ٣٩٩.

[٣] - اصول كافى، ص ٤٠٠، و مصادقة الاخوان، ص ٣٠.

[٤] - اصول كافى، ص ٤٠٠.

[٥] - اصول كافى، ص ٤٠١.

[٦] اصول كافى، ص ٤٠١. مصادقة الاخوان، ص ٣٠، ثواب الاعمال، ص ١٠٢.