آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٥٥ - ١٢٢ - باب وجوب ادا كردن حقوق واجب و مستحب مؤمن

كردى برادرت نيست.

١٣-[١] امام صادق (ع) فرمود: كه پيغمبر ٦ فرموده است: مؤمن براى خدا در ذمّه مؤمن هفت حق واجب دارد، محترم داشتن او در غيابش، دوستى با او از ژرفاى دل، و مواسات با او در مال خود، و اين كه غيبت او را حرام بداند، و هنگام بيمارى عيادتش كند، جنازه‌اش را تشييع كند، و پس از مرگ جز خوبى او را نگويد.

١٤-[٢] ابراهيم بن عباس گويد: هرگز امام رضا (ع) را نديدم كسى را با سخنى آزار دهد، و حرف كسى را پيش از تمام شدن سخنش قطع كند، و در صورت توانايى حاجت كسى را رد نمى‌نمود و در حضور همنشينانش هرگز پاى خود را دراز نمى‌كرد و به چيزى تكيه نمى‌داد، هيچ وقت نديدم كه به خدمه و غلامانش ناسزا گويد، هيچ گاه نديدم كه وى تنش را بخاراند و بلند بخندد، بلكه خنده‌اش تبسّم بود.

١٥-[٣] داود بن حفص گويد: در حضور امام صادق (ع) بوديم: چون عطسه فرمود، اراده كرديم كه او را دعا كنيم (يرحمك اللَّه بگوئيم)، خودش فرمود: چرا

«يرحمك اللَّه»

نگفتيد؟ همانا از جمله حق مؤمن بر برادرش چهار خصلت است، چون عطسه كرد او را دعا كند

«يرحمك اللَّه»

گويد، اگر دعوت كرد بپذيرد، و اگر بيمار شد عيادتش كند، و چون بميرد جنازه‌اش را تشييع نمايد.

١٦-[٤] ابان بن تغلب گويد: با امام صادق (ع) طواف مى‌كردم، يكى از دوستانم را ديدم، و از من خواست همراه او بروم كه حاجتى دارد. او به من اشاره كرد و امام صادق (ع) او را ديد، و به من فرمود: اى ابان آن شخص ترا مى‌خواهد؟ گفتم: آرى، فرمود: او نيز عقيده ترا دارد، «يعنى شيعه است» گفتم:

[١] من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ٣٥٠؛ مجالس صدوق، ص ٢٠؛ خصال صدوق، ج ٢، ص ٦.

[٢] عيون اخبار الرضا، ص ٣١.

[٣] مصادقة الاخوان، ص ١٠ و در كافى هم با اختلافى در ٥/ ٥٧ ذكر شده.

[٤] مصادقة الاخوان، ص ١٠.