آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٣٦ - ١١٧ - باب استحباب سكوت، مگر در امور خير

حديث به اين شرح كه امام (ع) خطاب به زيد شحّام مى‌فرمايد: اى زيد خداوند اسلام را انتخاب فرموده، پس همنشينى و مصاحبت او را با خوشرويى و سخاوت نيكو بداريد.

١١٧- باب استحباب سكوت، مگر در امور خير

١-[١] امام رضا (ع) فرمود: دانش، سكوت، و بردبارى از نشانه‌هاى دانايى است. همانا سكوت يكى از درهاى حكمت است، محققا سكوت محبّت مى‌آورد و راهنماى هر امر خيرى است.

٢-[٢] امام رضا (ع) فرمود: سكوت و بردبارى از علايم دانايى است.

٣-[٣] ابو حمزه گويد: از امام باقر (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: همانا پيروان ما بى‌زبانند. (كم گوى گزيده گو هستند) ٤-[٤] امام صادق (ع) فرمود: كه پيغمبر ٦ به مردى كه خدمتش آمده بود فرمود: نمى‌خواهى ترا به امرى راهنمايى كنم كه خدا به وسيله آن ترا به بهشت برد، عرض كرد چرا، يا رسول اللَّه، حضرت فرمود: از آنچه كه خدا به تو عطا فرموده بده، گفت: اگر خودم از آن كه به او دهم نيازمندتر باشم چه كنم؟ فرمود:

ستمديده را يارى كن، گفت: اگر خودم ناتوانتر از او باشم چه كنم؟ فرمود:

كارى براى نادان بكن. يعنى او را راهنمايى كن. گفت اگر خودم نادانتر از او بودم چه كنم؟ فرمود: زبانت را جز از خير خاموش دار، آيا شادمان نيستى كه يكى از اين خصلت‌ها را داشته باشى كه ترا به بهشت ببرد.

[١] -( باب ١١٧) اصول كافى، ص ٣٦٤( باب الصمت)

[٢] - اصول كافى، ج ١، ص ٣٦.

[٣] - اصول كافى، ص ٣٦٤.

[٤] - اصول كافى، ص ٣٦٤.