آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١١٣ - ١٠٢ - باب كراهت از بين رفتن شرم و حيا بين دوستان

باز ندارد. ٥- در گرفتاريها تو را رها نكند.

٤-[١] امام صادق (ع) به بعضى از يارانش فرمود: به دوست خود اطمينان كامل نداشته باشيد زيرا به زمين خوردن از راه اطمينان و زياد انس گرفتن جبران پذير نيست.

٥-[٢] و نيز امام صادق (ع) به بعضى از دوستانش فرمود: هر كس سه مرتبه از تو خشمگين شود و در باره تو بدى نگويد او را براى خود دوست انتخاب كن.

٦-[٣] امام صادق (ع) فرمود: دوستت را از راز خود آگاه مكن مگر تا حدّى كه اگر دشمن تو بر آن راز آگاه شود نتواند به تو زيان رساند، چون ممكن است دوست روزى دشمن گردد.

٧-[٤] علىّ بن موسى الرضا (ع) از پدرانش از امير المؤمنين (ع) نقل فرموده است: با دوست خويش در دوستى زياده روى مكن، زيرا شايد روزى دشمن تو شود و با دشمنت در دشمنى ميانه روى كن چون ممكن است روزى دوست تو گردد.

٨-[٥] طبرسى در تفسير مجمع البيان در باره قول خداى متعال: «در محفلتان ناپسند وارد مى‌شويد»[٦] فرموده است: در آن وجوهى است، يكى اين است كه اعراب وقتى دور هم مى‌نشستند بدون اين كه از يك ديگر شرم كنند از خود باد خارج مى‌كردند.

[١] - مجالس صدوق، ص ٣٩٧( مجلس ٩٥)

[٢] - مجالس صدوق، ص ٣٩٧( مجلس ٩٥)

[٣] - مجالس صدوق، ص ٣٩٧( مجلس ٩٥)

[٤] - مجالس پسر شيخ طوسى، ص ٢٣٢.

[٥] - مجمع البيان، ج ٨، ص ٢٨٠.

[٦] - وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ، عنكبوت/ ٢٩.