آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٠٢ - ٨٩ - باب كراهت همسايگى با اشخاص بد

٨٨- باب استحباب طعام دادن به همسايگان و وجوب آن در صورت ضرورت‌

١-[١] امام باقر (ع) از رسول خدا ٦ نقل فرموده است: كسى كه شب را سير بخوابد و همسايه‌اش گرسنه باشد به من ايمان نياورده است.

و نيز فرمود: اگر در منطقه‌اى يك نفر شبى را گرسنه بخوابد خدا در روز قيامت به اهل آن منطقه نظر نمى‌كند.

٢-[٢] كاهلى [يكى از اصحاب امام صادق (ع)] گويد: از آن حضرت شنيدم كه مى‌فرمود: زمانى كه بنيامين از نزد يعقوب رفت، يعقوب ندا كرد خدايا به من رحم نمى‌كنى؟ بينايى مرا گرفتى، و دو فرزندم [يوسف و بنيامين‌] را بردى، خدا به يعقوب وحى كرد: اگر روح آن دو را گرفته بودم برايت زنده‌شان مى‌كرد تا به سوى تو بازگردند، امّا به ياد آور گوسفندى را كه كشتى و بريان نمودى و خوردى و همسايه تو روزه‌دار بود و از آن گوسفند هيچ به او ندادى.

٣-[٣] در روايت ديگرى فرموده است: پس از آن هر روز صبح كسى از طرف حضرت يعقوب تا فاصله يك فرسخ از خانه آن حضرت ندا مى‌داد هر كس صبحانه يا نهار مى‌خواهد به خانه يعقوب بيايد، و چون شب مى‌شد اعلان مى‌كرد هر كه شام مى‌خواهد به نزد يعقوب بيايد.

٨٩- باب كراهت همسايگى با اشخاص بد

١-[٤] امام محمّد باقر (ع) فرمود: از بلاهايى كه پشت انسان را مى‌شكند

[١] -( باب ٨٨:) اصول كافى، ص ٦٢٤( حقّ الجوار)

[٢] - اصول كافى، ص ٦٢٤( حقّ الجوار)

[٣] - اصول كافى، ص ٦٢٤( حقّ الجوار)

[٤] -( باب ٨٩:) اصول كافى، ص ٦٢٥( باب حق الجوار)