در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٩ - ٣ - ادعاى وقفى بودن قبرستان بقيع درسخنان ابن بليهد
تاريخى نشان مىدهد كه بقيع، زمينى مباح، يا ملكى بوده و موقوفه نبوده است.
سمهودى در وفاء الوفاء از ابن زباله، از قدامة بن موسى روايت كرده است: اوّلين كسى را كه پيامبر (ص) در بقيع دفن كرد، عثمان بن مظعون بود.[١]
و ابوغسان، از ابو سلمة بن عبد الرحمان، از پدرش روايت كرده است:
وقتى كه ابراهيم فرزند رسول خدا (ص) از دنيا رفت، آن حضرت دستور داد كه او را كنار عثمان بن مظعون دفن كنند. پس از آن مردم به بقيع متوجّه شدند و درختچههاى آن را قطع كردند و هر قبيلهاى، قطعهاى از آن را براى دفن اموات خود برگزيدند؛ از اين رو، هر قبيلهاى، قبرهاى خود را مىشناختند.
ابن ابى شبه، از قدامة بن موسى روايت كرده است:
بقيع، قطعه زمينى پر از درختچههاى غرقد بود و بقيع الغرقد ناميده مىشد. پس از آن كه عثمان بن مظعون از دنيا رفت، او را در بقيع دفن و درختچههاى غرقد را قطع كردند.
اين نص، دال بر اين است كه بقيع، قطعه زمينِ موات و پر از درختچههاى غرقد بوده است و مردم گاهى مردههاى خود را در آن
[١] - وفاء الوفاء: ٢/ ٨٤.