«ادّعاى موقوفه بودن بقيع، ادّعايى بدون دليل است؛ زيرا كسى ادّعا نكرده است كه آن را وقف نموده است؛ از اين رو، بر اباحه اصلى خودش باقى است. و بر فرض كه كسى آن را براى قبرستان وقف كرده باشد، آن را به عدم ساختن قبر و ايجاد ساختمان بر آن مقيّد ننموده است، به خصوص درباره بزرگانى كه مقرّب درگاه الهى هستند و بدين وسيله، قبرشان از آنچه شايسته نيست، مصون نمى‌ماند و زايران از سرما و گرما در امان نيستند و نمى‌توانند در آسايش و راحتى به زيارت و قرائت قرآن و نماز و دعا بپردازند و اگر در كيفيّت وقف شك كنيم و نتوانيم به واقع برسيم، حدّاقل اين است كه اعمال مسلمين حمل بر صحّت مى‌شود. و بر فرض كه ثابت شد بقيع موقوفه بوده است، باز هم نمى‌توان وجود قبّه و بارگاه را بر وجه غير صحيح حمل كرد و پس از آن، به تصرّف در مال ديگران پرداخت و آنها را تخريب كرد. بر فرض وقف، واقفين آن را براى بهره بردارى مسلمانان وقف كرده‌اند تا در آن، اموات خود را دفن نمايند و در كنار قبور، به دعا و فاتحه خوانى و زيارت بپردازند. در اين صورت، خراب كردن ساختمانهاى بقيع، ظلم به همه زايران مسلمان و تصرّف در اموال ديگران است و آنچه به عنوان دليل براى خود بيان نموده‌اند، دليل عليه ايشان مى‌باشد و به علاوه كتابهاى‌