شافعى در كتاب الام گفته است: در مكّه ديدم كه بزرگان علما دستور مى‌دادند كه آنچه بر قبرها ساخته شده است، منهدم گردد و روايت پيامبر اكرم (ص) كه مى‌فرمايد: هر قبر ساخته شده‌اى را كه ديدى، آن را همسطح زمين قرار بده، اين عمل را تأييد مى‌كند».

حقيقت اين است كه: ساختن قبر به طور كلّى مكروه است؛ چنان كه مذهب ائمّه اهل‌بيت (عليهم السلام) همين را مى‌گويد؛ زيرا نهى در چنين مواردى ظهور در تحريم ندارد؛ زيرا در كراهت، كثيرالاستعمال شده است. البتّه اين در صورتى است كه در ساختن قبر، منفعتى نباشد و تعظيم آن از مصاديق تعظيم شعائر الهى نباشد؛ يعنى قبر پيامبر، يا ولى، يا امام نباشد، امّا اگر مربوط به اينها باشد، سيره مسلمانان از صدر اسلام تاكنون بر اين بوده است كه قبور انبيا و اوليا و از جمله قبر پيامبر اكرم (ص) و حجره‌اى كه در آن دفن شده است را محافظت و تعمير مى‌كرده‌اند.

ساختن قبر و گچكارى آن در مذهب شافعى، مكروه است، مگر اين كه مقبره وقفى باشد كه در اين صورت، حرام است و بعضى گفته‌اند: گچكارى از آن رو نهى شده است كه گچ به وسيله آتش پخته مى‌شود و اگر قبر را گلمالى كنند، اشكالى ندارد؛ چنان كه شافعى به آن تصريح كرده است. اين مطلب را سِندى در حاشيه سنن نسائى ذكر كرده كه متناسب با كراهت است، امّا شافعى، نشستن روى قبر را حرام دانسته است. حال كه گچكارى و ساختن قبر در