إستفتائات جديد - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٤٧ - چند مسأله
و الله العالم.
(٧٠٧)
شخصى در يك ماه رمضان همه روزه براى اينكه به علتى خود يا فرزندش نمىتوانستند روزه بگيرند- ظاهراً به علت ضعف بوده- از تهران به قصد سفر خارج مىشده و از حدّ ترخص مىگذشته ولى افطار نمىكرده مجدداً به تهران برمىگشته- البته قبل از ظهر- و در منزل افطار مىكرده، حال بفرماييد با توجه به جهل به مسأله، آيا نامبرده بايستى كفاره عمد بپردازد يعنى براى هر روز ٦٠ مسكين را طعام دهد؟ يا حكم ديگرى دارد؟ نيز چنانچه كفاره عمد به عهدهاش آيد بايستى روزانه ٦٠ نفر مسكين را يك چارك نان بدهد يا هر چند نفر كه مقدور بود؟ و بفرماييد آيا مىشود در مدت يك سال براى اداى كفاره عمدِ يك ماه ١٨٠٠ نفر را به تناوب اطعام نمود؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ در فرض سؤال، كفاره ندارد؛ و در كفاره عمد اگر براى هر روز شصت نفر مسكين را و لو هر چند نفر را در يك روز اطعام كند، كفايت مىكند و براى روز ديگر نيز مىتواند همان شصت نفر را اطعام نمايد، و الله العالم.
(٧٠٨)
آيا فرو بردن چرك گلو باعث باطل شدن روزه مىگردد؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ چنانچه وارد فضاى دهان شده باشد، بنابر احتياط، فرو بردن آن روزه را باطل مىكند، و الله العالم.
(٧٠٩)
چنانچه دكتر مريضى را از گرفتن روزه منع نمايد- با توجه به اينكه بعضى از دكترها در مسائل شرعى ناآگاهند- آيا نظر دكتر در اين مورد قابل اجرا است و به آن مىتوان عمل كرد؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ چنانچه دكترى كه حاذق و ثقه است خبر دهد كه روزه گرفتن براى مريض ضرر دارد، قولش مسموع است، و الله العالم.
(٧١٠)
آيا فرو بردن وسائل غير خوراكى (مانند وسائل معاينات پزشكى) در دهان در هنگام روزه باعث ابطال روزه مىگردد؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ اگر به حلق برسد يا از حلق پائين رود اشكال دارد، و الله العالم.