توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠١ - سياست خارجى چهارگانه

نه سلطه‌جو و نه سلطه‌پذير باشند. نه به كسى تجاوز كنند و نه از ديگران، تجوز از روى ذلت و اختيار را بپذيرند.

مساله ٣٩١: مسئولين دولت اسلامى بايد در معاملات خود با دولت هاى مذكور متوجه خود باشند كه موقف قيامت آنان بسيار سخت است.

مساله ٣٩٢: حكومتى كه پايگاه مردمى نداشته و آسيب‌پذير باشد، زودتر و آسان‌تر در دام خارجى‌ها سقوط مى‌كند؛ همانند سهولت تسلط شيطان بر انسان بى‌ايمان و يا ضعيف الايمان و همانند نفوذ ميكروب در محل زخم بدن. و چنانچه حكومت پايگاه مردمى قوى داشته باشد، اعتماد به نفس پيدا مى‌كند و در مقابل سلطه‌جويان بين المللى و مستثمرين بى‌حيا، به نفع ملت خود بيشتر مقاومت مى‌تواند و لذا لازم است جلو كودتاها در كشور اسلامى گرفته شود.

مساله ٣٩٣: قوى بودن پايگاه مردمى دولت و علاقه آنان به آن معلول عوامل زير است:

١- دادن آزادى‌هاى معقول به مردم.

٢- دورى شديد از روابط قومى و نژادى و لسانى و مذهبى و غيره و عمل به شايسته‌سالارى.

٣- روى كار آمدن به وسيله انتخابات واقعى و به دور از تقلّب و خيانت و كودتا.