توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٥ - قوه مقنّنه
فرق نيابت از وكالت آنست كه فعل نائب به منوب عنه نسبت داده نمىشود؛ مثلا كسى كه به نيابت ديگرى نماز يا روزه يا حج انجام داده گفته نمىشود آن ديگر نماز خوانده و روزه گرفته و حج بجا آورده است، ولى عمل وكيل به موكل نسبت داده مىشود مثلا مى گوييم فلانى منزل خود را فروخت و دعوى را برد، درحالىكه اين كار را شخصا انجام نداده بود.
نيابت گاهى از طرف منوب عنه است و گاهى تبرعى همانند بجا آوردن افعال خير پسر براى پدر مرده و يا بىخبر، ولى وكالت تبرعى واقع نمىشود. بنابراين وكالت داخل در اذن است.
مساله ٨٢: اذن دادن در كار حرام هم باطل است و هم مستحق عقاب، اذن دادن در بيرون از آنچه كه به اذندهنده مربوط است باطل و بىاثر است، و اين حكم در فرضى كه رأى دادن وكالت يا نيابت باشد نيز جاريست.
مساله ٨٣: آنچه كه در مورد نمايندگان شورا گفتيم در مورد نمايندگان مجلس سنا و نمايندگان شوراهاى ولايتى و شوراهاى پايين از آن و در مورد رئيس بلديه اگر انتخابى باشد نيز جاريست و تا حدى در مورد همه كارمندان كه به توسط وزارتخانهها و يا رئيسجمهور نصب مىشوند.