مساله ٣٥٢: تشكيلات زايد وزارت‌ها و غيره و تعدد وزيران مشاور و مشاوران تشريفاتى و ساختن ساختمان‌هاى پرمصرف براى كارمندان دولت ناجايز و موجب ضمان آمرين است و نيز بايد از سفرهاى متعدد زمامدار و وزيران و ساير مسئولين و تاسيس سفارتخانه در كشورهاييكه براى ملت سودى ندارد جلوگيرى شود. خلاصه:

تشكيلات زايد، هم مصرف‌زا است و هم دست‌وپاگير براى مردم و به يك جمله پول از مردم گرفته مى‌شود در جايى كه رضاى ملت احراز نشود صرف آن حرام است.

مساله ٣٥٣: استعمال اموال دولت براى كارهاى خصوصى مسئولين جايز نيست؛ حتى فرستادن ماشين براى كار خصوصى هرچند ديزل و تيل آنرا خود مسئول بدهد چود ماشين استهلاك دارد و حتى اگر به خاطر كمى فاصله استهلاكى هم نداشته باشد چون تصرف در مال مردم بدون اذن آنان مطلقا حرام است‌[١].

[١] - در تاريخ دارد شبى در اول خلافت على( ع) طلحه و زبير( رض) خدمت او رفتند تا نشستند حضرت على فورا فتيله چراغ را خاموش كرد! به حسن پسرش دستور داد چراغ خانه او را بياورد. وقتى كه آورد، مهمانان از علت خاموش كردن- چراغ به آمدنشان پرسيدند. فرمود چراغ از بيت المال بود من به حساب بيت المال مشغول بودم، شما كه آمديد مهمان خصوصى من بوديد و روا نبود كه از چراغ بيت المال در جلسه خصوصى استفاده نمايم. اين يك واقعه جزيى بود كه شايد قيمت روغن چراغ ده يك درهم بوده باشد ولى روش كلى على را در مصرف بيت المال و حساسيت شديد على را در امور كشورى به مهمانان كاركشته و فهميده حكايت مى‌كرد و همين واقعه به ظاهر كم‌اهميت يا بى‌اهميت منشاء حوادث بزرگ در خلافت على شد. روايت نقل به معنى است نه به الفاظ آن.