دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٨ - پيگيرى روايات مهدوى در منابع روايى اهل سنت

در سنن‌ ترمذى نيز بابى به «ما جاء فى المهدى» اختصاص يافته و احاديثى صريح و صحيح در آن نقل شده است.[١] ترمذى در باره سه حديث از اين مجموعه تصريح مى‌كند كه «هذا حديث حسن صحيح».[٢] بعد از اين باب ابواب مرتبط ديگرى نيز با موضوعاتى چون نزول حضرت عيسى عليه السلام و فتنه دجّال آمده است.

در ميان صحاح سته، بيشترين و صريح‌ترين احاديث مهدويت را ابو داوود آورده است. او در سنن خويش ذيل بخشى با عنوان «كتاب المهدى» احاديث متعدّدى را نقل كرده است كه بر دوازده‌گانه بودن امامان، هم‌نام بودن مهدى با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، طولانى شدن حيات و نشانه‌هاى ظهور او دلالت دارد.[٣]

موضوع مهدويّت در منابع معتبر پيش از صحاح سته نيز ذكر شده است.

عبدالرزاق بن همام صنعانى كه در سال ٢١١ ق درگذشته، بابى از كتاب‌ المصنّف‌ خود را «باب المهدى» نام‌گذارى كرده و احاديثى زيبا و صريح در رابطه با قيام آن حضرت و دادگسترى وى در جهان نقل كرده است.[٤] پس از او نعيم بن حمّاد مروزى، درگذشته به سال ٢٢٩ ق، در كتاب‌ الفتن‌ به تشريح حوادث آخرالزمان پرداخته و ده باب از اين كتاب را، شامل ٢٤٤ حديث، با عنوان‌هاى گوناگون به امام مهدى عليه السلام اختصاص داده است.[٥]

ابن ابى شيبه كوفى نيز، كه استاد بخارى بوده و در سال ٢٣٥ ق درگذشته است، در كتاب‌ المصنّف‌ خود در بابى كه به فتنه دجّال اختصاص داده، احاديث متعدّدى را در رابطه با امام مهدى عليه السلام و اين كه او از نسل پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و هم‌نام ايشان است نقل‌

[١]. سنن الترمذى: ج ٤ ص ٥٠٥. نيز، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٢ ص ١١٦ ح ٢٥٣ و ص ١١٨ ح ٢٥٥ و ج ٩ ص ٣٧١ ح ١٨٩٦.

[٢]. سنن الترمذى: ج ٤ ص ٥٠٥.

[٣]. سنن ابى‌داوود: ج ٢ ص ٣٠٩.

[٤]. المصنّف، عبدالرزاق: ج ١١ ص ٣٧١.

[٥]. الفتن: ص ٢٦٦- ٢٩٠.