نهد و بدان پايبند باشند. اين عهد، كه نشان آن ختنه كردن است، ابتدا با حضرت ابراهيم عليه السلام بسته شد و سپس در زمان حضرت موسى عليه السلام تجديد و تحكيم گشت. به عقيده مسيحيان با ظهور حضرت عيسى عليه السلام دوران اين عهد به پايان رسيد و خدا عهد ديگرى، موسوم به «عهد جديد»، با انسان بست؛ عهدى كه بر سر محبت خدا و عيسى مسيح است.[١]

به همين دليل مسيحيان كتاب‌هاى مربوط به دوره اول را «عهد قديم»،[٢] و كتاب‌هاى مربوط به دوره دوم را «عهد جديد»[٣] مى‌خوانند، و هر دو قسمت را

[١]. ر. ك: كتاب مقدس، عبد الرحيم سليمانى اردستانى: ص ١٩- ٢٠.

[٢]. عهد قديم حدود سه‌چهارم از كل كتاب مقدس را در برمى‌گيرد. اين مجموعه، كه گفته مى‌شود طى قرن‌ها و به‌دست نويسندگان مختلف نگاشته شده، دربرگيرنده مطالب متنوعى از قبيل تاريخ، شريعت، حكمت، مناجات، شعر و پيشگويى است. بيشتر كتاب‌هاى اين بخش به زبان عبرى، و اندكى از آن به زبان آرامى است. اين مجموعه داراى ٣٩ كتاب است( قاموس كتاب مقدس، هاكس، ماده كتاب) و بنا بر دسته‌بندى مسيحيان اين چنين به سه بخش تقسيم مى‌شود: الف. تاريخ؛ ب. حكمت، مناجات و شعر؛ ج. پيشگويى‌هاى انبيا.

بخش اول مشتمل بر هفده كتاب و شامل تورات تا كتاب استر است و مضمون آن تاريخ جهان از آغاز خلقت است كه با تاريخ بنى‌اسرائيل تا حدود قرن پنجم قبل از ميلاد ادامه مى‌يابد. بخش دوم، شامل پنج كتاب ايوب، مزامير، امثال‌ء سليمان، جامعه سليمان و غزل‌هاى سليمان است. اين مجموعه مشتمل بر كلمات حكيمانه، مناجات‌ها و اشعار و سروده‌هاست. بخش سوم شامل هفده كتاب است و از كتاب اشعيا تا ملاكى را در بردارد.( ر. ك: عهد عتيق سخن مى‌گويد: ص ١- ٢).

[٣]. عهد جديد به زبان يونانى است؛ گرچه حضرت عيسى و حواريون به زبان آرامى سخن مى‌گفته‌اند. دليل اين‌اختلاف آن است كه در آن زمان بسيارى از مردم، بخصوص در حوزه درياى مديترانه، با زبان آرامى آشنايى نداشتند. به همين خاطر هنگامى كه رسولان مسيحى با مردم اين مناطق سخن مى‌گفتند و براى آنها مى‌نوشتند، به طور طبيعى از زبان مشترك، يعنى يونانى، استفاده مى‌كردند( معرّفى عهد جديد: ص ١٧).

نكته مهم در باره عهد جديد آن كه مسيحيان معتقدند حضرت عيسى هرگز كتابى نياورده است؛ زيرا اصلًا لازم نبوده كه كتابى بياورد؛ از آن رو كه پيامبران چون واسطه بين خدا و بشرند از طرف خدا پيام و كتاب مى‌آورند؛ امّا حضرت عيسى خود خداست و عين وحى است و تنها رفتار و گفتار او براى انسان‌ها كافى است و آن را ديگران نگاشته‌اند. كليد عهد جديد: ص ٣٩). عهد جديد به طور كلى به چهار بخش تقسيم مى‌شود: يك. اناجيل: اين بخش مشتمل بر چهار انجيل است. انجيل واژه‌اى يونانى و به معناى مژده است. اين چهار كتاب، سيره عملى و گفتارى حضرت عيسى هستند كه افرادى آن را روايت مى‌كنند. مسيحيان معتقدند نويسندگان اين كتب، آنها را با تأييد روح‌القدس نگاشته‌اند. اناجيل معتبر كنونى عبارت‌اند از: انجيل متى، انجيل مرقس، انجيل لوقا، انجيل يوحنا. سه انجيل نخست سبكى يكسان دارند و مطالب مندرج در آنها هماهنگ است و با فرهنگ يهودى هم اختلاف چندانى ندارند، به همين جهت به آنها« اناجيل هم‌نوا» نيز اطلاق مى‌شود؛ زيرا موارد اتفاق آنها بسيار است؛ امّا انجيل چهارم( يوحنّا) از نظر مطالب با سه انجيل ديگر متفاوت است و با فرهنگ يهودى سازگارى ندارد و در آن بر الوهيت عيسى تأكيد بيشترى شده است( كلام مسيحى، توماس ميشل، ترجمه حسين توفيقى: ص ٢٦). دو. اعمال رسولان: اين بخش اقدامات حواريون و تبليغات و مسافرت‌هاى تبليغى مبلّغان مسيحى، بخصوص پولس را بيان مى‌كند. سه. نامه‌ها: حواريون و رسولان مسيحى صدر اوّل، نامه‌هايى به شهرها و افراد مختلف نگاشته‌اند كه ٢١ عدد از آنها در مجموعه عهد جديد وجود دارد. سيزده يا چهارده عدد از اين نامه‌ها از پولس است؛ سه نامه منسوب به يوحنا، دو نامه منسوب به پطرس، و دو نامه ديگر منسوب به يعقوب و يهودا است.( قاموس كتاب مقدس، مستر هاكس، ماده كتاب). چهار. رؤيا و مكاشفه: در اين بخش تنها يك كتاب وجود دارد كه به يوحناى حوارى منسوب است و در پايان عهد جديد واقع شده است.