دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٥ - ٥ عبد المحسن عباد

ترديدكنندگان در اين باور شمرده مى‌شود، در اين باره چنين نوشته است:

بدان كه در گذر روزگاران ميان تمام پيروان اسلام مشهور شد كه ناگزير در پايان دوران مردى از خاندان نبوى سر بر مى‌افرازد كه به دين استوارى مى‌بخشد و دادگرى پديدار مى‌سازد و مسلمانان وى را پيروى مى‌كنند و بر سرزمين‌هاى اسلامى فرمان‌روا خواهد بود و مهدى ناميده مى‌شود.[١]

احمد امين مصرى نيز، كه از جمله افراد نادر مخالف با مهدويّت به شمار مى‌رود، معترف است كه باور به مهدى در ميان همه طوايف اسلامى وجود داشته و عقيده‌اى اسلامى به شمار مى‌رود. او در كتابى كه در مخالفت با اصل مهدويّت نگاشته، ناچار به اين حقيقت اعتراف كرده است: «... امّا اهل سنّت نيز به مهدويّت ايمان آورده‌اند».[٢]

با توجّه به آنچه گذشت، به خوبى آشكار مى‌شود كه اعتقاد به مهدويّت و انتظار ظهور قائم عليه السلام، باورى نيست كه ساخته و پرداخته پيروان اهل بيت عليهم السلام باشد. شايد در ميان اعتقادات كمتر موضوعى را بتوان يافت كه تا اين حد مورد توجّه و توافق دانشمندان همه فرق اسلامى باشد. بر اين اساس با جرئت مى‌توان ادعا كرد كه اين موضوع، امرى قطعى است و از ضرورت‌هاى اسلامى به شمار مى‌رود. البته فرقه‌هاى اسلامى در همه جنبه‌ها و جزئيات عقيده مهدويّت هم‌داستان نيستند.

جنبه‌هايى از اين باور در ميان مذاهب اصلى اسلام يكسان و مشترك است و در بخش‌هايى از آن هم اختلاف نظر وجود دارد. براى شناخت بهتر موضوع لازم است اين نقاط اشتراك و اختلاف را بشناسيم و به پرسش‌ها و شبهات پيرامون آن پاسخ دهيم.

[١]. مقدمه ابن خلدون: ص ٢٤٥.

[٢]. المهدى و المهدوية، احمد امين: ص ٤١( به نقل از: المهدى المنتظر فى الفكر الاسلامى: ص ١٠).