دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٧ - پاسخ به دو اشكال

بديهى است كه هيچ يك از امامان شيعه مورد اتّفاق امّت نبوده‌اند. بنا بر اين، چگونه مى‌توان حديث ياد شده را بر آنان منطبق دانست؟

پاسخ، اين است كه:

اوّلًا بيشتر احاديثى كه «خلفاى دوازده‌گانه» را گزارش كرده‌اند، فاقد تعبير ياد شده اند و گزارشى كه به اتّفاق امّت بر آنها اشاره كرده، از اعتبار لازم برخوردار نيست.

ثانياً بر فرض كه سند گزارش ياد شده، صحيح باشد، مدلول ظاهرى آن را نمى‌توان به پيامبر صلى الله عليه و آله نسبت داد؛ زيرا واقعيت ندارد؛ چون اكثر قريب به اتّفاق زمامداران پس از پيامبر صلى الله عليه و آله، مورد اتّفاق امّت نبوده‌اند. بنا بر اين، براى تصحيح نسبت اين گزارش به پيامبر صلى الله عليه و آله بايد گفت كه مقصود از آن، خبر دادن از آينده نيست؛ بلكه توصيه امّت به اتّفاق بر پيروى از آنهاست كه در اين صورت بر مذهب اماميّه اثنا عشريّه منطبق خواهد شد.