دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦١ - تذكر

پاسخ، اين است كه: خير؛ زيرا:

اوّلًا اين متن با همين سند، در دو كتاب‌ الإمامة و التبصرة و علل الشرائع‌ نقل شده و در پايان آن، عبارت «ظاهر أو باطن» ذكر شده است.[١] بنا بر اين، به نظر مى‌رسد كه متن‌ بصائر الدرجات‌، افتادگى داشته باشد.

ثانياً مؤلّف كتاب‌ بصائر الدرجات‌ نيز اين متن را در كنار متونى آورده است كه به امامِ ظاهر و باطن، اشاره دارند. روايت بعدى در اين متن، به وجود حجّت غايب، تصريح دارد. عنوان بعدى نيز در باره لزوم وجود هميشگىِ حجّت است كه حتّى اگر تنها دو نفر در روى زمين باشند، يكى از آنان حجّت خواهد بود.

ثالثاً كتاب‌ بصائر الدرجات‌ در زمان غيبت صغرا و توسّط يك مؤلّف امامىِ معتقد و خالص، نگاشته شده است. پس طبيعى است كه اين شخص، متنى مخالف معتقدات رسمىِ خود را نقل نمى‌كند.

رابعاً مفهوم اين روايت، آن است كه زمين، تنها با وجود امامِ ظاهر باقى مى‌ماند، در حالى كه اكنون بيش از هزار سال از زمان حضور گذشته و دنيا همچنان باقى است.

خامساً احاديثى كه به امام ظاهر و باطن اشاره دارند، بسى بيشتر و قوى‌تر از متنى هستند كه تنها ظاهر بودنِ امام را بيان كرده است. بنا بر اين، در فرض تعارض متون، آن گروه مقدّم مى‌شوند.

[١]. ر. ك: ج ٣ ص ١٨١ ح ٥٦٣.