دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥٥ - پژوهشى در باره تداوم رهبرى در همه عصرها
همه اعصار، همين است كه جامعه بشر، هيچ گاه از راهنماى الهى (پيامبر يا جانشين او) خالى نيست.
احاديث صحيحى كه اين معنا را تأييد مىكنند، به چند دسته تقسيم مىشوند:
دسته اوّل. احاديثى كه دلالت دارند كه زمين از هنگامى كه آدم ابو البشر آفريده شد تا كنون، از امام، خالى نبوده است و تا انسانى روى آن زندگى مىكند، امامت ادامه خواهد داشت.[١]
دسته دوم. احاديثى كه بر ضرورت تداوم حجّت الهى در همه اعصار تأكيد دارند و تصريح مىكنند كه حجّت خدا، قبل از مردم و همراه با مردم و پس از مردم بوده و خواهد بود.[٢]
دسته سوم. احاديثى كه بر ضرورت تداوم حضور عالِم و راهنماى الهى در همه اعصار، تأكيد مىكنند.[٣]
دسته چهارم. احاديثى كه ضمن تأكيد بر ضرورت وجود امام و حجّت و عالِم الهى، به حكمت و فلسفه تشريعى و تكوينى وجود امام، اشاره مىكنند.[٤]
دسته پنجم. احاديثى كه تأكيد دارند امام و حجّت الهى، گاهى آشكار است و گاهى پنهان.[٥]
دسته ششم. احاديثى كه اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله را به ستارگان آسمان تشبيه كردهاند كه هميشه در آسمان هستند و هر گاه ستارهاى ناپديد شود، ستارهاى ديگر پديدار مىگردد[٦] و همچنين اهل بيت عليهم السلام تا دامنه قيامت، براى جهانيان، نورافشانى خواهند
[١]. ر. ك: ص ٢٠٥( زمين از پيشوايان هدايت، خالى نمىماند).
[٢]. ر. ك: ص ٢٢٩( زمين از حجّت، خالى نمىماند).
[٣]. ر. ك: ص ٢٢٢ ح ٣٣ و ص ٢٢٤ ح ٣٧.
[٤]. ر. ك: دانشنامه قرآن و حديث: ج ٦( فصل چهارم/ حكمت ضرورت امامت).
[٥]. ر. ك: ص ٢٣٧( حجّت يا آشكار و بهنام است و يا پنهان و گمنام).
[٦]. ر. ك: ص ٢٣٩( هر ستارهاى كه ناپديد شود، ستارهاى ديگر طلوع مىكند).