دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٠ - ١ - ٢ نصوص مرتبط با ظهور منجى

رستگارى و محبوسان را به آزادى ندا كنم. و تا از سال پسنديده خدا و از يوم انتقام خداى ما ندا نمايم و جميع ماتميان را تسلى بخشم.[١]

در سِفر ملاكى نيز به روز موعود و ظهور منجى منتقم اشاره شده است:

زيرا اينك آن روزى كه مثل تنور مشتعل مى‌باشد خواهد آمد و جميع متكبران و جميع بدكاران كاه خواهند بود. و خدا صبايوت‌[٢] مى‌گويد: آن روز كه مى‌آيد ايشان را چنان خواهد سوزانيد كه نه ريشه و نه شاخه‌اى براى ايشان باقى خواهد گذاشت. امّا براى شما كه از اسم من مى‌ترسيد آفتاب عدالت طلوع خواهد كرد و بر بال‌هاى وى شفا خواهد بود و شما بيرون آمده مانند گوساله‌هاى پروارى جست‌وخيز خواهيد كرد.[٣]

در مزامير نيز آمده است:

خدا انصاف را دوست مى‌دارد و مقدسان خود را ترك نخواهد فرمود. ايشان محفوظ خواهند بود تا ابدالآباد. و اما نسل شرير منقطع خواهد شد. صالحان وارث زمين خواهند بود و در آن تا ابد سكونت خواهند نمود.[٤]

با وجود اين همه بشارت توراتى به آمدن منجى در آخر الزمان، ترديدى باقى نمى‌ماند كه باور يهوديان به آمدن منجى موعود مى‌بايست برگرفته از كتاب مقدس باشد. به همين جهت عالم بزرگ يهودى موسى بن ميمون در اصل دوازدهم از اصول سيزده‌گانه اعتقادات يهود مى‌گويد:

من با ايمان كامل به آمدن ماشيح اعتقاد دارم، و اگرچه او تأخير كند، با اين حال هر روز در انتظار او هستم كه بيايد.[٥]

[١]. اشعيا ٦١: ١- ٣.

[٢].« خداى صبايوت» يعنى خداى جاودانى لشكرها.

[٣]. ملاكى ٤: ١- ٣.

[٤]. مزامير ٣٧: ٢٨- ٢٩.

[٥]. اصل دوازدهم از اصول سيزده‌گانه ايمان يهود( موسى بن ميمون).