علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٢٨
]وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبيلِ الْمُؤْمِنينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصيراً[؛
و هر کس پس از آنکه راه هدايت براي تو آشکار شد با پيامبر به مخالفت برخيزد و [راهي] غير راه مؤمنان در پيش گيرد وي را بدانچه روي خود را بدانسو کرده، واگذاريم و به دوزخش کشانيم و چه بازگشتگاه بدي است.
نويسنده معالم قرآنيه، هدف ديگر اين آيات را دلداري به پيامبر٩ با بيان سرگذشت انبياي سابق ميداند. او آزار بنياسرائيل نسبت به پيامبران پس از موسي: را گزارش کرده، اين آيه را ميآورد:
]وَ إِذْ قالَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَنيإِسْرائيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا هذا سِحْرٌ مُبينٌ[؛[٥٥]
و هنگامي را که عيسي پسر مريم گفت: اي فرزندان اسرائيل، من فرستاده خدا بهسوي شما هستم؛ تورات را که پيش از من بوده تصديق ميکنم و به فرستادهاي که پس از من ميآيد و نام او احمد است، بشارتگَرَم. پس وقتي براي آنان دلايل روشن آورد، گفتند: اين سحري آشکار است.
يکي از دسيسههاي يهود که در اين کتاب به آن پرداخته شده، سوءاستفاده آنها از جايگاه خود است. يهوديان به خاطر بهرهمندي از کتاب الهي، مورد مراجعه مردم قرار ميگرفتند ولي بهجاي بيان حقيقت، نه تنها حق را کتمان ميکردند؛ بلکه آدرس غلط داده و شرک مشرکان را از دين پيامبر٩ بهتر ميشمردند.
]أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ أُوتُوا نَصيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذينَ آمَنُوا سَبيلاً[؛[٥٦]
آيا کساني را که از کتاب [آسماني] نصيبي يافتهاند، نديدهاي که به جبت و طاغوت ايمان دارند و درباره کساني که کفر ورزيدهاند ميگويند: اينان از کساني که
[٥٥]. الصف، ٦.
[٥٦]. النساء، ٥١.