آيت‌الله سبحاني در اثر خويش، بخش «مِن حقوق اهلِ‌البيت»، مودّت و حُبّ به اهل‌بيت را يکي از حقوق ايشان معرفي مي‌کند. ايشان به بررسي برخي آيات قرآن و چند روايت در اين زمينه مي‌پردازد. آقاي خادمي نيز در مقاله خود به ذکر چند روايت در اين باب بسنده کرده‌اند اما آقاي نگري مفصل‌تر وارد بحث شده‌اند؛ بنابراين از اثر ايشان در نگارش بخش‌هايي از اين مقاله استفاده شده است.

ويژگي اين تحقيق نسبت به آثار ديگر، نوآوري در چينش مطالب و هم‌چنين ارائه اين موضوع به‌صورت مستقل و نه در ذيل موضوعات ديگر است. نوشتار پيشِ‌رو در دو بخش ادله قرآني و ادله روايي سامان يافته است.

١. ادلّه قرآني

پنج آيه در اين زمينه از اهميت بيشتري برخوردارند. اين آيات عبارتند از آيه ٢٣ سوره شوري، ٢٤ سوره توبه، ٩٦ سوره مريم، ٣٧ سوره ابراهيم و ٨ سوره تکاثر.

١-١. آيه مودّت (قُربي)

آيه ٢٣ سوره شوري معروف به «قربي» يا «مودّت»، مهم‌ترين آيه بر ضرورت محبت اهل‌بيت پيامبر٩ است. خداوند متعال در اين آيه مي‌فرمايد:

gقُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبي‌ وَ مَنْ يقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌf؛

بگو: من هيچ پاداشي از شما بر رسالتم درخواست نمي‌كنم جز دوست‌ داشتن نزديكانم [اهل‌بيتم‌] و هر كس كار نيكي انجام دهد، بر نيكي‌اش مي‌افزاييم؛ چراکه خداوند آمرزنده و سپاسگزار است‌.[٣٠٠]

شيخ طوسي پس از گزارش سخنان مطرح درباره تفسير «القربي»، مقصود از آن را دوست داشتن خويشاوندان و نزديکان پيامبر ٩ مي‌داند نه قرب و نزديکي به خداي متعال، و معتقد است ديگر عالمان اماميه نيز، اين نظر را داشته‌اند.[٣٠١] هرچند ايشان به مصاديق قربي اشاره نکرده

[٣٠٠] . همه ترجمه‌هاي قرآن از آيت‌الله مکارم شيرازي است.

[٣٠١]. ر.ک: التبيان، ج ٩، ص ١٥٩-١٨٥.