٢. يونس، راوي امام کاظم، امام رضا و امام جواد : بوده و تنها محمدون ثلاث از او ١٣٨٢ روايت نقل کرده‌اند. او نگاشته‌هاي گوناگوني در موضوعات گوناگون فقهي، حديثي، کلامي، اخلاقي و ... تأليف نموده است. يونس از اصحاب اجماع و يکي از فقيه‌ترين آنان شمرده شده و در مباحثه‌هاي علمي، شرکت مي‌جسته است. رجاليان شيعي او را توثيق کرده‌اند.

٣. اهل‌بيت : به يونس، وعده بهشت داده و از او اظهار رضايت کرده‌اند. او يکي از عابدترين مردم روزگار خويش بود. يونس به «سلمان روزگار» ملقب شده و کساني را که به او تهمت زده و از دوست‌داران اميرالمؤمنين ٧ بودند، بخشيد. يونس يکي از کساني است که با فرقه واقفيه، مبارزه کرد.

٤. روايات اندکي که در نکوهش يونس وارد شده قابل اعتماد نيست؛ زيرا سبب صدور آن، رويکرد عقل‌گرايانه احاديث يونس و فهم پايين ديگران است. بعضي از رجاليان شيعي مانند مرحوم کشّي و مرحوم خويي، روايات نکوهش را مردود دانسته‌اند. انتساب فرقه يونسيه به يونس بن عبدالرحمن از طرف بعضي از اهل سنت، بدون هيچ دليلي صورت گرفته است. هم‌چنين عقايدي که به او نسبت داده شده با رواياتي که از او نقل شده مخالفت دارد. علاوه بر اين‌که هيچ يک از دانشمندان شيعه، وجود چنين فرقه‌اي را نپذيرفته‌اند.

٥. بنا بر روايات مدح يونس، روايات صحيح دانستن کتاب‌هاي وي، توثيق رجاليان شيعه و نقل روايات فراوان محدثان از يونس به‌ويژه صاحبان کتب اربعه مي‌توان او را داراي شخصيت روايي قابل اعتمادي دانست.