ديدگاه گنابادي به گفتار فيض کاشاني نزديک است اما برخلاف او معتقد است نعمت‌هايي که از آن پرسش مي‌شود فقط ولايت و محبت اهل‌بيت : است.[٣٢١] تفاسير ديگر نيز با استفاده از روايات اين نعمت‌ها را، ولايت و محبت اهل‌بيت : مي‌دانند.[٣٢٢] بنابراين پرسش از محبت اهل‌بيت : در روز قيامت، نشانگر ضرورت و اهميت آن است.

٢. ادله روايي

در اين بخش نخست رواياتي از شيعه و سپس از اهل سنت آمده که براي رعايت اختصار برخي از آن‌ها گزينش شده و به‌عنوان تأييد کننده آيات پيش‌گفته استفاده مي‌شود.

١-٢. روايات شيعه

جابر جعفي روايتي را از امام باقر ٧، بر ضرورت محبت چهارده معصوم : چنين نقل مي‌کند:

سَأَلْتُهُ عَنْ تَعْبِيرِ الرُّؤْيا عَنْ دَانِيالَ أَ هُوَ صَحِيحٌ ؟ قَالَ: نَعَمْ. كَانَ يوحَى إِلَيهِ وَ كَانَ نَبِياً وَ كَانَ مِمَّا عَلَّمَهُ اللَّهُ تَأْوِيلُ الْأَحَادِيثِ وَ كَانَ صِدِّيقاً حَكِيماً وَ كَانَ وَ اللَّهِ يدِينُ بِمحبتنَا أَهْلَ الْبَيتِ. قَالَ جَابِرٌ: بِمحبتكُمْ أَهْلَ الْبَيتِ قَالَ: إِي وَ اللَّهِ وَ مَا مِنْ نَبِي وَ لَا مَلَكٍ إِلَّا وَ كَانَ يدِينُ بِمحبتنَا؛[٣٢٣]

از تعبير خواب از دانيال پرسيدم که آيا صحيح است؟ فرمود: آرى؛ به او وحى مي‌شد و نبى بود. از چيزهايى كه خداوند به او آموخت تأويل احاديث بود و صديق و حكيم به‌شمار مي‌رفت، به خدا قسم معتقد به محبت ما اهل‌بيت بود. جابر از روى تعجب پرسيد: به محبت شما اهل‌بيت! فرمود: آرى؛ به‌خدا قسم هيچ پيامبر و

[٣٢٠]. تفسير الصافي، ج ٥، ص ٣٦٩-٣٧١.

[٣٢١]. تفسير بيان ‌السعادة، ج ٤، ص ٢٧٢.

[٣٢٢]. ر.ک: شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٤٧٦-٤٧٧؛ تفسير الفرات الکوفي، ص ٦٠٥- ٦٠٦.

[٣٢٣]. بحار الانوار، ج ٢٦، ص ٢٨٤؛ قصص الانبيا، ص ٢٢٩-٢٣٠.