در تفسير روض ‌الجنان ذيل اين آيه به دو گفتار اشاره شده است؛ نخست، خدا مؤمنان را دوست دارد؛ و ديگر اين‌که خدا محبت مؤمنان را در دل مردم قرار مي‌دهد. سپس دو روايت براي گفتار دوم آورده که يکي نشانگر نزول آيه درباره حضرت علي ٧ و قرار دادن محبت ايشان در دل مؤمنان بوده و ديگري مربوط به القاي دوستي همه مؤمنان است.[٣١٠]

مجمع‌البيان هم بدون اشاره به قول نخست، قول دوم را با همان دو روايت آورده است.[٣١١]در ميان تفاسير اهل سنت نيز بعضي به هر دو قول اشاره کرده‌اند.[٣١٢]تفسير الصافي و نور الثقلين با ذکر رواياتي، ظاهراً شأن نزول آيه را فقط مخصوص حضرت علي ٧ قلمداد کرده‌اند[٣١٣]و برخي ديگر از مفسران روايات متعددي در ارتباط اين آيه با محبت علي ٧ و اهل‌بيت : آورده‌اند.[٣١٤]

اگرچه علامه طباطبايي شأن نزول را نافي عموم آيه نمي‌دانند و معتقدند شامل همه مؤمنين مي‌شود[٣١٥] اما از آن‌جا که چهارده معصوم : بي‌شک برترين مؤمنان هستند، خداوند محبت آنان را در دل مردم قرار داده است.

٤-١. آيه افئدة

از جمله آياتي که بر ضرورت محبت چهارده معصوم : دلالت دارد، آيه «افئدة» است. خداوند متعال در اين آيه مي‌فرمايد:

gرَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيتِي بِوادٍ غَيرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يشْكُرُونf؛[٣١٦]

[٣١٠]. ر.ک: روض الجنان و روح الجنان، ج ١٣، ص ١٢٣-١٢٤.

[٣١١]. ر.ک: مجمع البيان، ج ٦، ص ٨٢٢-٨٢٣.

[٣١٢]. ر.ک: زاد المسير، ص ١٤٨-١٤٩؛ التفسير المظهري، ص ١٢٢.

[٣١٣]. ر.ک: تفسير الصافي، ج ٣، ص ٢٩٧-٢٩٨؛ تفسير نور الثقلين، ج ٣، ص ٣٦٣-٣٦٤.

[٣١٤]. ر.ک: شواهد التنزيل، ص ٤٦٤-٤٦٧؛ تفسير الفرات الکوفي، ص ٢٤٨-٢٥٤.

[٣١٥]. ر.ک: الميزان، ج ١٤، ص ١١٣.

[٣١٦] . ابراهيم، ٣٧.