١٠) اسم اعظم عبارت از حروف مقطعه و حروف تهجی اوایل سوره‌های قرآن است که این حروف با حذف حرف‌های تکراری عبارت «علی صراط حقّ نمسکه» را تشکیل می‌دهد و با حساب حروف جمل (ابجد) عدد آن ٣٣٩ است.[٦]

دیدگاه چهارم

اسم اعظم الهی در برخی دعاها _ کوتاه و یا بلند _ نهفته است. این دعاها به موارد زیر تقسیم می‌گردد:

١) برخی دعاهایی که از سوی معصوم٧ صادر شده و از سوی معصوم٧ به عنوان دعایی در بردارنده اسم اعظم معرفی شده است؛ مانند دعای جوشن، مشلول، مجیر، صحیفه، ام داوود، سحر، روز عرفه و...؛[٧]

٢) برخی دعاهایی که از معصوم٧ صادر شده، ولی از سوی غیر معصوم به عنوان دعای مشتمل بر اسم اعظم معرفی شده است؛[٨]

٣) برخی دعاهای انبیای الهی: به دلیل استجابت، مشتمل بر اسم اعظم تلقی
شده است؛[٩]

[١]. ر.ک: همان.

[٢]. ر.ک: بحار الانوار، ج٩٠، ص٢٣٠ و ٢٣١؛ نیز ر.ک: مصباح کفعمی، ص٣٠٧؛ کنزالعمال، ج٢، ص٢٤٨ و ٢٥٠.

[٣].ر.ک: مصباح کفعمی، ص٣٠٦.

[٤]. ر.ک: بحار الانوار، ج٩٠، ص٢٢٤.

[٥]. مصباح کفعمی، ص٣٠٧؛ نیز ر.ک: حدیثی که «ابن حجر» در «فتح الباری» آورده است (فتح الباری شرح صحیح البخاری، ج١١، ص١٩١).

[٦]. مصباح کفعمی، ص٣٠٧.

[٧]. ر.ک: همان، ص٣٠٨، ٣٠٩، ٣١٠ و ٣١١؛ فضائل الاشهر الثلاثة، ص٣٩؛ اقبال الاعمال، ج١، ص١٧٥؛ ج٢، ص١٦٠؛ ج٣، ص٢٤٩.

[٨]. ر.ک: بحار الانوار، ج٩٠، ص٢٢٨.

[٩]. همان.