گروه چهارم از مشایخ کلینی افرادی هستند که انتسابشان به یک حوزه حدیثی مشخص است؛ اما معلوم نیست کلینی در کجا از ایشان حدیث شنیده و اجازه دریافت کرده است. اساتید این گروه سه نفرند:

١. محمد بن اسماعیل بندقی نیشابوری که از فضل بن شاذان روایت می‌کند و شخص پر روایتی است: ٥٧٥ روایت.

٣. حسن بن علی علوی هاشمی دینوری: ده روایت.

٣. محمد بن محمود أبو عبد اللّه قزوینی:[٣] دو روایت.

اساتیدی که حوزه حدیثی ایشان نامعلوم است

پنجمین گروه از اساتید کلینی کسانی هستند که حوزه حدیثی‌شان نامعلوم است و با توجه به مشایخ ایشان، احتمال انتسابشان به یک حوزه حدیثی وجود دارد:

١. احمد بن مهران که از عبد العظیم بن عبد اللّه حسنی متوفای در ری بسیار روایت كرده و به ظاهر از معمران بوده و گویا در ری می‌زیسته است: ٧٥ روایت.

٢. ابو داود نیز از معمران بوده و از حسین بن سعید متوفای در قم[٤] بسیار روایت می‌کند و گویا در قم می‌زیسته است: بیست روایت.

مجموع روایات مشایخ سایر حوزه‌ها و شهرها: ٦٨٢ روایت.

[١]. قصص الأنبیاء، ص٣١٣ و٣٩٠؛ علل الشرایع، ج٢، ص٥٢٤.

[٢]. المجدی فی انساب الطالبیین، ص١٩٦.

[٣]. ظاهر عبارت الکافی نقل روایت از وی در غیر قزوین است (ر.ک: الکافی، ج١، ص٤٩، ح٥).

[٤]. فهرس اسماء مصنفی الشیعة، ش١٣٧؛ الفهرست، ش٢٣٠