ولايت فقيه( حكومت اسلامى- ويرايش جديد) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨ - مقدمه
دارند، و به همين حالى كه هستيم و زندگى نكبتبارى كه داريم نگه دارند، تا بتوانند از سرمايههاى ما، از مخازن زير زمينى و منابع و زمينها و نيروى انسانى ما استفاده كنند. مىخواهند ما گرفتار و بىچاره بمانيم، فقراى ما در همين بدبختى بمانند و به احكام اسلام كه مسأله فقر و فقرا را حل كرده است، تسليم نشوند و آنان و عمالشان در كاخهاى بزرگ بنشينند و آن زندگانى مرفه و كذايى را داشته باشند.
اينها نقشههايى است كه دامنهاش حتى به حوزههاى دينى و علمى رسيده است؛ به طورى كه اگر كسى بخواهد راجع به حكومت اسلام و وضع حكومت اسلام صحبتى بكند، بايد با تقيه صحبت كند، و با مخالفت استعمارزدگان روبرو شود. چنانچه پس از نشر چاپ اول اين كتاب، عمال سفارت (سفارت رژيم شاه در عراق) به پا خاسته و حركات مذبوحانهاى كردند و خود را بيش از پيش رسوا نمودند. اكنون كار به اينجا رسيده كه لباس جندى (سربازى)، را جزو خلاف مروت و عدالت مىدانند! [١] در صورتى كه ائمه دين ما
[١] عدالت به قولى يك صفت راسخ نفسانى است كه شخص را بر ملازمت تقوا، يعنى ترك محرمات و انجام واجبات وادارد. عدالت از شرايط قاضى و مفتى و امام جماعت است و مروت به معنى پيروى از عادات نيكو و دورى از زشتيهاى رفتارى، حتى امور مباحى كه در نظر مردم ناپسند است، مىباشد. برخى مروت را از شروط تحقق عدالت به شمار آوردهاند.
در حاشيه كتاب شرح لمعه، ج ١، ص ٩٨، فصل ١١ در نماز جماعت، پوشيدن لباس جندى خلاف مروّت و عدالت دانسته شده است.