موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٧ - فصل سوم محرّمات احرام

بيست و سوم- كندن درخت يا گياهى كه در حرم روييده باشد.

و در اين‌جا چند مسأله است:

مسأله ١- اگر گياهى يا درختى در منزل مُحرم روييده شده باشد بعد از آن كه منزل او شده پس اگر آن را خودش كاشته باشد جايز است آن را بكند.

مسأله ٢- اگر درختى در منزل او روييده بعد از آن كه منزل او شده لكن خودش آن را نكاشته باشد احتياط آن است كه آن را قطع نكند گرچه اقوا جواز است.

مسأله ٣- اگر گياهى كه در منزل او روييده بعد از آن كه منزل او شده و خودش آن را نكاشته باشد احتياط واجب آن است كه آن را قطع نكند.

مسأله ٤- اگر منزلى خريده باشد كه داراى درخت و گياه است نبايد آن را قطع كند.

مسأله ٥- درخت‌هاى ميوه و درخت خرما از اين حكم بيرون است و مى‌تواند آنها را قطع كند، و در گياه‌ها (اذخر) كه گياه معروفى است از حكم مستثنا است و قطع آن مانع ندارد.

مسأله ٦- اگر درختى را كه جايز نيست كندنش بكند احتياط آن است كه اگر بزرگ باشد يك گاو كفاره بدهد و اگر كوچك باشد يك گوسفند.

مسأله ٧- اگر بعض درخت را قطع كند اقوا آن است كه قيمت آن را كفاره بدهد.

مسأله ٨- در قطع گياه‌ها كفاره نيست بجز استغفار.

مسأله ٩- جايز است كه شتر خود را بگذارد كه علف بخورد، ولى خودش براى او قطع نكند.

مسأله ١٠- آنچه ذكر شد از قطع درخت و گياه حرم مختص به مُحرم نيست بلكه براى همه كس ثابت است.

مسأله ١١- اگر به نحو متعارف راه برود و گياهى از راه رفتن او قطع شود اشكالى ندارد.