موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٦ - فصل سوم محرّمات احرام

محل ديگر يا چند محل ديگر ناخن پاها را بگيرد دو گوسفند كفاره آن است.

مسأله ٨- اگر تمام ناخن دست‌ها را بگيرد و ناخن پاها را كمتر از ده ناخن بگيرد يك گوسفند براى ناخن دست و براى هر يك از ناخن‌هاى پا يك مد طعام بايد بدهد و همچنين اگر ناخن پاها را بگيرد تماماً و ناخن دست‌ها را كمتر از ده بگيرد.

مسأله ٩- اگر پنج ناخن از پا بگيرد و پنج ناخن از دست براى هر يك بايد يك مد طعام كفاره بدهد، و همچنين است اگر كمتر از ده در هر يك از دست و پا بگيرد براى هر يك بايد كفاره بدهد.

مسأله ١٠- اگر بيشتر از ده ناخن داشته باشد؛ پس اگر تمام را بگيرد بايد يك گوسفند بدهد، و احتياط مستحب آن است كه براى ناخن زيادى از ده تا، كفاره بدهد براى هر يك، يك مد.

مسأله ١١- اگر كسى كه بيشتر از ده ناخن دارد ده ناخن اصلى را بگيرد احتياط واجب آن است كه يك گوسفند بدهد، و اگر بعضى از ناخن‌هاى اصلى را و بعضى از ناخن‌هاى زيادى را بگيرد براى ناخن‌هاى اصلى يك مد بدهد و براى زيادى‌ها احتياط مستحب آن است كه كفاره بدهد.

مسأله ١٢- اگر تمام ناخن‌هاى دست را گرفت و كفاره آن را داد و بعد در همان مجلس ناخن‌هاى پا را تماماً گرفت بايد يك گوسفند ديگر كفاره بدهد.

مسأله ١٣- اگر كسى كمتر از ده ناخن داشت و تمام آن را گرفت براى هر يك، يك مد طعام بايد بدهد، و احتياط مستحب آن است كه يك گوسفند ذبح كند.

مسأله ١٤- اگر محتاج شد به گرفتن ناخن، احتياط واجب آن است كه كفاره به همان نحو كه ذكر شد بدهد.

بيست و دوم- كندن دندان است هرچند خون نيايد بنابر احتياط، و احتياط آن است كه يك گوسفند كفاره بدهد.