موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٧ - فصل اول محل احرام عمره تمتع كه آن اول از واجبات عمره است

آن است كه قبل از رسيدن به محاذات، به نذر مُحرم شوند و بهتر آن است كه در محاذات، تجديد احرام كنند.

مسأله ٥- شخص مستطيع اگر احرام را از ميقات تأخير بيندازد از روى علم و عمد، و ممكن نشود برگردد به ميقات به واسطه عذرى و ميقات ديگرى در پيش نداشته باشد حج او باطل است، و بايد سال ديگر حج به‌جا آورد.

مسأله ٦- شخصى كه مى‌خواهد از محاذى ميقات مُحرم شود اگر محاذات را نداند بايد از اهل اطلاع مورد وثوق بپرسد، و قول مجتهد كه اهل اطلاع به آن مكان‌ها نيست اعتبار ندارد، و اگر نتواند محاذات را بفهمد قبل از رسيدن به محلى كه احتمال مى‌دهد از محاذات گذشته است به نذر مُحرم شود، بلكه اگر از محل معيّنى پيش از رسيدن به محاذات، به نذر مُحرم شود احوط است.

مسأله ٧- كسانى كه با هواپيما به حج مى‌روند و مى‌خواهند بعد از حج به مدينه مشرف شوند احتياط آن است كه بدون احرام بروند «جده» و از اهل اطلاع مورد اعتماد تحقيق كنند؛ اگر جده يا «حده» معلوم شد محاذى با يكى از ميقات‌ها است از آن‌جا مُحرم شوند و الّا بروند به ميقات ديگر مثل جُحفه و از آن‌جا مُحرم شوند، و اگر نتوانستند به جُحفه يا به ميقات ديگر بروند با نذر از جده مُحرم شوند، و بهتر آن است كه در «حده» تجديد احرام كنند اگرچه لازم نيست.

مسأله ٨- مراد از محاذات آن است كه كسى كه مى‌رود به طرف مكه به‌جايى برسد كه ميقات به طرف راست يا چپ او واقع شود به خط راست به طورى كه اگر از آن‌جا بگذرد ميقات متمايل به پشت او شود.

مسأله ٩- محاذات ثابت مى‌شود به علم و به دو شاهد عادل، و اگر اينها ممكن نشود اگر گمان حاصل شد از قول كسانى كه مطلع به آن مكان‌ها هستند ظاهراً كافى است، بلكه از قول كسانى كه اهل خبره هستند و از روى قواعد علميه محاذات را تعيين مى‌كنند اگر گمان حاصل شد ظاهراً كافى است.