موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٦ - فصل اول محل احرام عمره تمتع كه آن اول از واجبات عمره است

ببندد، و آب براى غسل نباشد، و نتواند صبر كند تا آب پيدا شود بايد تيمم كند و داخل مسجد شود و احرام ببندد.

مسأله ٥- اگر حائض نتواند تا وقت پاك شدن صبر كند احتياط آن است كه نزديك مسجد مُحرم شود و در جُحفه يا مُحاذى آن احرام را تجديد كند.

دوم: وادى عقيق است كه اوائل آن را «مسلخ» و اواسط آن را «غمره» و اواخر آن را «ذات عرق» مى‌گويند كه محل احرام عامه است، و آن ميقات كسانى است كه از راه عراق و نجد به مكه مى‌روند.

سوم: قرن المنازل است، و آن ميقات كسانى است كه از راه طائف حج مى‌روند.

چهارم: يلملم است كه اسم كوهى است، و آن ميقات كسانى است كه از راه يمن مى‌روند.

پنجم: جُحْفه است، و آن ميقات كسانى است كه از راه شام مى‌روند.

و در اين‌جا مسائلى است:

مسأله ١- اگر بيّنه شرعيه قائم شد؛ يعنى دو شاهد عادل شهادت دادند كه فلان مكان ميقات است، تفتيش و تحصيل علم لازم نيست، و اگر علم و بيّنه ممكن نشود مى‌تواند اكتفا كند به ظن حاصل از پرسيدن از كسانى كه اهل اطلاع به آن مكان‌ها مى‌باشند.

مسأله ٢- هرگاه از راهى برود كه به هيچ يك از ميقات‌ها عبورش نيفتد بايد از محاذات ميقات احرام ببندد.

مسأله ٣- اگر عبور او طورى است كه محاذات با دو ميقات پيدا مى‌كند احتياط واجب آن است كه از جايى كه اول، محاذات پيدا مى‌كند احرام ببندد، و در محاذات ميقات بعد، تجديد نيت احرام كند.

مسأله ٤- كسانى كه از محاذات غير مسجد شجره عبور مى‌كنند احتياط مستحب‌