موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥ - استفتائات نيابت در حج
ج- در فرض مزبور استنابه در مورد پدر صدق نمىكند، و حَجة الاسلام از طرف پدر واقع نمىشود، و فرقى بين دو صورت فوق نيست.
٢٢ س- شخصى پس از آن كه به مدينه مشرف شد جنون پيدا كرد با توجه به اينكه سابقاً حج بر او مستقر شده است، آيا مىشود براى او نايب گرفت يا خير، و اگر نشود، تبرّع حج از او چه صورت دارد؟
ج- نيابت و تبرّع در فرض سؤال صحيح نيست.
٢٣ س- فردى پس از استطاعت مالى براى حج اسم نويسى كرد و براى دو سال بعد اسمش درآمد، ولى چند ماه قبل از حركت، فوت كرد در حالى كه پسرش را نايب قرار داده بود كه براى او حج بهجا آورد، در حالى كه پسر خود استطاعت مالى داشته ولى در اسمنويسى مسامحه كرده و ننوشته است، در صورتى كه اگر اسم مىنوشت شايد در همان سال اول، قرعه به نامش در مىآمد و شايد هم سالهاى بعد، اكنون پسر به مدينه آمده به عنوان نيابت حج بلدى از جانب پدر، و هنوز مُحرم نشده، چه وظيفهاى دارد؟
ج- در فرض مرقوم نيابت صحيح نيست، و بايد براى خودش حج نمايد.
٢٤ س- شخصى اجير حج بلدى از قم شده و خودش ساكن اراك است، بعد از اجير شدن در نظر داشته كه به قم برود و از آنجا حركت كند، پس از چند روز در حالى كه از موضوع غافل شده، براى انجام كار ديگرى به قم و بعد از آنجا به تهران رفته است، آيا همان نيت قبلى براى حركت از قم كافى است يا بايد برگردد به قم، و بر فرض خروج از ايران چه حكمى دارد؟
ج- اگر مىتواند بايد برگردد، و چنانچه برنگشت ولو در صورت تمكن و حج را انجام داد، حج صحيح است و بالنسبه استحقاق اجرت دارد.
٢٥ س- آيا بر نايب واجب است كه بر طبق فتواى مرجع تقليد منوب عنه اعمال حج را انجام دهد يا مطابق وظيفه خودش عمل نمايد؟