موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٢ - واجبات طواف
مسأله ٢- بايد عبادت را براى اطاعت خدا بهجا آورد و در اين جهت با كارهاى ديگر فرق پيدا مىكند. پس بايد طواف را براى اطاعت خداوند بهجا آورد.
مسأله ٣- اگر در بهجا آوردن طواف يا ساير اعمال عمره و حج كه عبادى است ريا كند- يعنى براى نشان دادن و به رخ ديگرى كشيدن و عمل خود را خوب جلوه دادن بهجا آورد- طواف او و همين طور هرچه را اين طور بهجا آورده باطل است، و در اين عمل معصيت خدا را هم كرده است.
مسأله ٤- ريا بعد از عمل و تمام كردن طواف يا ديگر اعمال باعث بطلان عمل نمىشود.
مسأله ٥- كفايت مىكند در صحيح بودن عمل، آن كه براى خدا بياورد يا براى اطاعت امر خدا يا براى ترس از جهنم يا براى رسيدن به بهشت و ثواب.
مسأله ٦- اگر در عملى كه براى خدا مىآورد رضاى ديگرى را هم شركت دهد و خالص براى خدا نباشد عمل باطل است.
دوم- آن است كه طاهر باشد از حدث اكبر- مثل جنابت و حيض و نفاس- و از حدث اصغر؛ يعنى بايد با وضو باشد.
و در اينجا چند مسأله است:
مسأله ١- طهارت از حدث اكبر و اصغر در طواف واجب شرط است، چه طواف عمره باشد يا طواف حج يا طواف نساء، حتى در عمره و حج مستحب كه پس از احرام بستن واجب است آن را تمام كند.
مسأله ٢- طهارت از حدث اكبر و اصغر در طواف مستحبى شرط نيست، لكن كسى كه جنب يا حائض است جايز نيست در مسجد الحرام وارد شود، ولى اگر غفلتاً يا نسياناً طواف مستحب كرد صحيح است.