موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٢٤ - چند مسأله راجع به بدل ذبيحه

مسأله ١٤- اين سه روز را در سفر مى‌تواند روزه بگيرد و لازم نيست در مكه قصد اقامت كند، بلكه اگر براى ماندن سه روز در مكه مهلت نيست بين راه هم جايز است بگيرد.

مسأله ١٥- اگر سه روز روزه را گرفت و بعد از آن متمكن شد از هَدى، لازم نيست ذبح كند، لكن اگر قبل از تمام شدن سه روز متمكن شد بايد ذبح كند.

مسأله ١٦- اگر اين سه روز روزه را نگرفت تا ماه ذى الحجه تمام شد بايد هَدى را خودش يا نايبش در منى‌ ذبح كند، و روزه فايده ندارد.

مسأله ١٧- بايد اين سه روز روزه را بعد از احرام به عمره به‌جا آورد و قبل از آن نمى‌تواند.

مسأله ١٨- هفت روز بقيه را بايد بعد از مراجعت از سفر حج روزه بگيرد.

مسأله ١٩- احتياط واجب آن است كه پى در پى به‌جا آورد.

مسأله ٢٠- جايز نيست اين هفت روز را در مكه يا در راه روزه بگيرد، مگر آن كه بناى اقامت در مكه داشته باشد، در اين صورت اگر مدتى بگذرد كه در آن مدت مى‌توانست به وطن خود مراجعت كند جايز است به‌جا آورد، و همچنين جايز است اگر يك ماه بماند.

مسأله ٢١- در اين ايام كه با هواپيما مراجعت مى‌كنند بعيد نيست براى كسى كه در مكه اقامت كرده جايز باشد به همان مقدارى كه هواپيما اشخاص را به محل مى‌رساند صبر كند و روزه بگيرد، لكن احتياط خلاف آن است و به احتياط واجب جمع بين سه روز و هفت روز را نكند.

مسأله ٢٢- اگر در غير مكه چه در راه يا در بلدى غير از وطن خودش اقامت كرد ظاهراً نتواند هفت روز روزه را در آن‌جا بگيرد اگرچه به مقدارى صبر كند كه اگر راه مى‌پيمود به وطن مى‌رسيد.