موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥ - شرايط وجوب حَجة الاسلام

مسأله ٢- شرط است در وجوب حج، علاوه بر مصارف رفتن و برگشتن، اين كه ضروريات زندگى و آنچه را در معيشت به آن نياز دارد داشته باشد، مثل خانه مسكونى و اثاث خانه و وسيله سوارى و غير آن در حدى كه مناسب با شأن او باشد، و چنانچه عين آنها را ندارد، پول يا چيزى كه بتواند آنها را تهيه كند داشته باشد.

مسأله ٣- اگر ضروريات زندگى يا پول آنها را در حج صرف كند از حَجة الاسلام كفايت نمى‌كند.

مسأله ٤- كسى كه نياز به ازدواج دارد و براى آن پول لازم دارد، در صورتى مستطيع مى‌شود كه علاوه بر مخارج حج مصارف ازدواج را هم داشته باشد.

مسأله ٥- كسى كه از ديگرى طلب دارد و بقيه شرايط استطاعت را نيز داراست، اگر وقت طلب او رسيده يا حالّ است و مى‌تواند بدون واقع شدن در حَرَج و مشقت آن را بگيرد، واجب است مطالبه كند و بگيرد و به حج برود، مگر مديون نتواند بپردازد كه در اين صورت مطالبه جايز نيست و استطاعت حاصل نمى‌شود، و همچنين اگر وقت طلب او نرسيده و مديون بخواهد بپردازد لازم است طلبكار آن را بگيرد و مستطيع مى‌شود، ولى اگر مديون نمى‌خواهد بپردازد مطالبه واجب نيست، هرچند با مطالبه حاضر به پرداخت شود.

مسأله ٦- اگر غير مستطيع مصارف حج را قرض كند مستطيع نمى‌شود، هرچند بتواند بعداً به سهولت قرض را ادا كند و اگر با آن حج به‌جا آورد از حَجة الاسلام كفايت نمى‌كند.

مسأله ٧- كسى كه مخارج حج را دارد و بدهى نيز دارد، چنانچه بدهى او مدت‌دار باشد و مطمئن است كه در وقت اداى بدهى، تمكن از اداى آن را دارد، واجب است به حج برود، و همچنين در صورتى كه وقت اداى بدهى رسيده لكن طلبكار راضى به تأخير ادا باشد و بدهكار مطمئن است كه در وقت مطالبه مى‌تواند بدهى را ادا نمايد و در غير اين دو صورت حج واجب نيست.