موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٥ - مسائل متفرقه و استفتائات سعى
ج- راه رفتن مزبور روى كوه مضر به سعى نيست، و در فرض مسأله سعى صحيح است.
١٥ س- آيا سعى كردن از همانجا كه مريضها را با چرخ مىبرند و برمىگردانند- يعنى حدود دو متر بالاتر از ابتداى سراشيبى شروع مىكنند- صحيح و كافى است، يا حتماً بايد از اول كوه صفا شروع و در مروه هم به سنگهاى سياه بعد از سنگهاى صاف كه بقاياى كوه است برسند؟
ج- سعى بايد بين دو كوه باشد و احراز شود، و لازم نيست بالا برود.
١٦ س- در مناسك فرمودهايد كسى كه بين صفا و مروه سعى مىكند، واجب است در هنگامى كه به طرف مروه در حركت است توجهش به مروه باشد، و بالعكس، آيا اين وجوب توجه، تكليفى است و يا وضعى و تكليفى؟
ج- وضعى است.
١٧ س- گاهى انسان در اثر ازدحام جهت رفتن براى سعى ناچار است از مسجد الحرام عبور كند، در اين صورت تكليف حائض و نفساء چيست، و آيا براى سعى هم مثل طواف نايب بگيرند؟
ج- اگر امكان نداشته باشد كه از راه ديگرى بروند بايد تأخير بيندازند، و اگر آن هم ممكن نيست نوبت به نيابت مىرسد، و بر فرض مخالفت چنانچه از آن راه رفت و خودش سعى كرد سعيش صحيح است هرچند گناه كرده است.
١٨ س- زيادى در سعى جهلًا، آيا حكم زيادى سهوى را دارد يا عمدى را؟
ج- محل اشكال است.
١٩ س- كسى كه نمىتواند بدون سوار شدن در چرخهاى معمولى در مَسْعى سعى كند لكن تمكن مالى ندارد؛ چون ارز خود را صرف سوغات كرده، وظيفهاش چيست؟
ج- اگر مىتواند با چرخ سعى كند ولو با فروش چيزى يا قرض بايد خودش سعى كند و استنابه صحيح نيست مگر آن كه مشقت و حرج در كار باشد.