موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٦ - مسائل متفرقه و استفتائات سعى
٢٠ س- شخصى شوط سوم سعى را بههم زد و با فاصله اندكى هفت شوط ديگر بهجا آورد، و تقصير نمود، آيا اين سعى صحيح است؟
ج- اشكال دارد و بايد سعى را اعاده كند.
٢١ س- شخصى به اعتقاد اين كه هر شوط سعى، رفت و برگشت از صفا به مروه است سعى را شروع مىكند و در شوط سوم متوجه مسأله مىشود و سعى خود را به هفت شوط خاتمه مىدهد، آيا سعى او چه حكمى دارد؟
ج- سعى او صحيح است.
٢٢ س- شخصى در حال سعى گاهى عقب عقب به طرف مروه و يا صفا رفته است، تكليف او چيست؟
ج- بايد آن مقدار را تدارك كند، و اگر از آن محل گذشته سعى او اشكال دارد و احتياط در اتمام و اعاده است.
٢٣ س- سعى از طبقه دوم فعلى كه بالاتر از كوه صفا و مروه مىباشد، جايز است يا نه؟
ج- اشكال دارد.
٢٤ س- شخصى به جهت كنترل همراهان خود در حين سعى گاهى به عقب برمىگشته و بدون توجه مجدداً همان مسافت را طى مىكرده، آيا سعى او صحيح است؟
ج- اشكال دارد و بايد سعى را اعاده كند.
٢٥ س- شخصى سعى بين صفا و مروه را پنج دور رفت و برگشت كه مجموعاً ده شوط مىشود انجام داده است، و آنگاه كه متوجه مسأله شد سعى را از همان جا قطع نمود و تقصير كرد، تكليف چيست؟
ج- در فرض سؤال احوط اعاده سعى است.
٢٦ س- شخصى به تصور اين كه رفتن بالاى كوه صفا يا مروه لازم است، چون اين مقدار مسافت را تحت فشار جمعيت رفته لذا براى اعاده آن مقدارى وارد سعى شده و